http://standplaatswereld.nl/2009/08/01/filipijnse-%e2%80%98icoon-van-democratie%e2%80%99-corazon-aquino-overleden/ Thu, 24 May 2012 11:39:02 +0000 hourly 1 http://wordpress.com/ http://standplaatswereld.nl/2009/08/01/filipijnse-%e2%80%98icoon-van-democratie%e2%80%99-corazon-aquino-overleden/#comment-531 Tue, 11 May 2010 19:24:35 +0000 http://standplaatswereld.nl/?p=845#comment-531 [...] the son of the two ‘icons of democracy’ Ninoy Aquino, assassinated by Marcos, and Cory Aquino, who led the revolution that ousted Marcos, is leading by a wide margin. Nevertheless, there were [...]

]]> http://standplaatswereld.nl/2009/08/01/filipijnse-%e2%80%98icoon-van-democratie%e2%80%99-corazon-aquino-overleden/#comment-527 Sun, 09 May 2010 19:16:49 +0000 http://standplaatswereld.nl/?p=845#comment-527 [...] I have written about the emergence of a sudden unlikely but extremely popular candidate after the death of Cory Aquino, namely her son Noynoy Aquino, making it a lot harder for the current president, Gloria Arroyo, to [...]

]]> http://standplaatswereld.nl/2009/08/01/filipijnse-%e2%80%98icoon-van-democratie%e2%80%99-corazon-aquino-overleden/#comment-259 Mon, 30 Nov 2009 17:11:00 +0000 http://standplaatswereld.nl/?p=845#comment-259 [...] that has become normal (again) under the presidency of Gloria Arroyo (see the previous posts on the death of Corazon Aquino and the candidacy for president of her son on this weblog). But last week an incident occurred which [...]

]]> http://standplaatswereld.nl/2009/08/01/filipijnse-%e2%80%98icoon-van-democratie%e2%80%99-corazon-aquino-overleden/#comment-70 Thu, 13 Aug 2009 15:32:52 +0000 http://standplaatswereld.nl/?p=845#comment-70 [...]  Afgelopen week schreef ik over de dood van Corazon Aquino, de Filipijnse ‘icoon van de democratie’ waarvoor Marcos indertijd het veld moest ruimen. Hoe de heoriek en het drama van de vreedzame ‘People Power’ revolutie in 1986 de verbeelding van iedereen die de politiek in de Filipijnen kritisch volgt nog steeds in de greep houdt. Op de dag van haar begrafenis liep ik door een shopping mall in Baguio, een stad in het noorden van Luzon, waar een groot tv-scherm opgesteld was om de begrafenis te volgen (op zondag worden daar ook missen gehouden, de shopping mall is het dorpsplein geworden voor de middenklasse). Het was een doorlopende, urenlange uitzending. Iedereen die langs liep bleef even staan, ge-emotioneerd, en liep dan weer verder. Dezelfde dag, ergens op straat voor een paar winkeltjes waar mobiele telefoons verkocht werden: Aquino’s dochter op een mini-radiootjes waar twee verkoopster met betraande gezichten hun oren tegenaan drukten. Over hoe belangrijk familie was voor haar moeder. Ik kreeg zelf tranen in de ogen. Waarom?  De emotie hield al dagen aan. Elk tv-scherm, elk radioprogramma was er vol van: vrienden, kennisen, haar familie haalden herinneringen op, met een brok in de keel. Overal in Manila en in de rest van het land hingen gele linten, mensen liepen in gele t-shirts (geel was de kleur waarmee mensen in 1986 hun steun aan Cory Aquino uitdrukten tijdens de People Power revolutie). In de kleding winkels hingen de verkoopsters de gele kleding vooraan in de rekken. Toen Tita Cory werd overgebracht vanuit Greenhills, waar zij opgebaard lag, naar de kathedraal van Manila werd opnieuw iets van People Power zichtbaar: duizenden en duizenden mensen begeleidden de vrachtwagen met haar kist. Het verkeer stond urenlang vast. Niet dat iemand daarover klaagde: het werd gebruikt als een graadmeter voor de liefde die ‘het volk’ over haar uitstortte (de symboliek van verkeersopstoppingen in het verhaal waarin zij de hoofdrol heeft!). Overal hingen spandoeken: ‘Salamat Tita Cory’ (Bedankt tante Cory)! Een kritische schrijfster in de Philippine Inquirer (helaas kan ik het stuk niet meer vinden) vroeg zich net als ik af hoe het kan dat alle missers, ambiguiteit van de Filipijnse politiek weer vergeten werden op dit moment, waarom iedereen zo emotioneel betrokken is, zelfs de mensen die onder haar beleid geleden hebben en nog lijden (zoals haar beslissing om alle schulden van het land onder Marcos gemaakt bij de wereldbank en IMF netjes af te lossen). Zijn Filipino’s dan echt onverbetelijk sentimenteel (en ik dus ook)? [...]

]]>