By Aliene van Dijk I still remember vividly the expectations that I had of visiting one of the libraries supposedly holding anthropological studies in Madagascar’s capital Antananarivo. I naively thought that even in a country as poor as Madagascar, at least the library would be decent. But it proved quite a deception. In a small one-room building, with walls covered in old books, I found out that reality was different. Sitting on the floor and looking through a very old-fashioned cabinet of cards to look up relevant material, my research partner and I found none. It would probably be interesting for a historian, since the books were so old, but for present-day anthropological fieldwork it was not very useful. ‘How can they study in these circumstances?’, I thought.
Hyundai's giant vuvuzela (picture by Duane Jethro)
By Duane JethroThe car company Hyundai has come up with a solution for those whom the expression “Feel It. It Is Here” has no real emotive purchase. In support of their slogan for the World Cup, “We bring the Gees”, the company has erected a 37 metre long vuvuzela on an abandoned flyover in Cape Town’s city centre. To affirm their commitment to pumping up the World Cup spirit, the instrument is not merely a striking piece of visual advertising, but sonically brings the company slogan to life as a fully operational noise making instrument.
Intended to be sounded off every time a goal was scored during the tournament, the giant trumpet’s sonic booms have, however, been curtailed by the city council on the grounds that it would seriously disrupt traffic at the major intersection below. While the project has been a failure in this sense, it has succeeded in promoting the notion of gees and linking it with vuvuzelas. (meer…)
Anna-Riikka Kauppinen reports from Ghana regarding her research on beauty centers. This post is part of the fieldwork 2010 series.
Shea butter is warming up in my hands. I rub my palms together in order to dissolve the waxy texture into a soft and glowing substance. Akosua, 3 years old, is sitting still on the bed. I start applying the cream over her tiny body. First come the shoulders, neck and back. She raises her hands so that I can rub the armpits and stands up to let me work on the belly, buttocks, tights, legs, feet and toes. Lastly, I gently rub her cheeks and forehead.
Fieldwork could be compared with what Virginia Woolf calls balancing between “moments of being” and “moments of non-being”. (meer…)
De verkiezingen zijn afgelopen. De PVV heeft, onder leiding van Geert Wilders, een monsterzege behaalt. Nederland heeft duidelijk een keuze gemaakt. Een keuze voor Henk en Ingrid. Ik heb Geert Wilders de hele campagne horen praten over Henk en Ingrid. Alles wat hij doet, doet hij voor Henk en Ingrid. Henk en Ingrid die niet willen betalen voor Ali en Fatima. Henk en Ingrid die door de overheid keihard in hun portemonnee worden gepakt. Dat klinkt allemaal heel mooi, maar ik vraag me toch af: wie zijn Henk en Ingrid? (meer…)
By Veerle Joanna Vrindts To me, no smell is as revolting as the smell of dead fish. I prefer making a detour when a fish market is near in order to avoid the rotting stench and the staring, dull fish eyes. Nevertheless, every year billions of fishes are consumed by human consumers. In the Netherlands, the consumption of fish is increasing and the Ministry of Agriculture, Well-being and Sports even funded promotion campaigns like “Van vis krijg je nooit genoeg” (“You never get enough of fish”). Quite strange, especially if you know that our oceans will be empty by 2048 if we keep up these fishy eating habits! (meer…)
Door Tijo SalverdaVoor alles is een eerste keer. Deed het pijn de eerste keer verkiezingsprogramma’s lezen? Nee, maar echt fijn was het ook niet. Ik heb me moeten worstelen door de retoriek over veiligheid, migratie, duurzaamheid en onderwijs. Allemaal belangrijk uiteraard, maar misschien moeilijk te verwezenlijken vanwege de geplande bezuinigingen. Uiteraard hebben de partijen daar wel een antwoord op: ‘zoveel bezuinigen hier, zoveel bezuinigen daar.’ Maar hoe zijn we ook alweer in deze situatie terechtgekomen? O ja, kuddegedrag, irrationaliteit en een nogal creatieve manier van werken in de financiële sector. Dus wat zeggen de partijen eigenlijk over de oorzaken van de staatsschuld? (meer…)
By Rachel VisscherThe colour of the hat was brown, the kind of brown a nice piece of chocolate has.
Every Sunday during the church sermons the chocolate-brown hat encapsulated my head. Its shape reminded me of the hats that are often seen in old twenties’ movies. Classical, yet slightly funny on the sides, a hat worn by the heroine of a film, an intriguing woman with a pale skin and smoky eyes.
The smoky eyes I did not have. They would not have been allowed in the orthodox Dutch Reformed church around which my anthropological fieldwork revolved. The pale skin, however, I did have, as an inevitable consequence of three months of fieldwork during wintertime. (meer…)
Master studente Marieke van Bommel heeft collectieve grondrechten in de binnenlanden van Suriname onderzocht. Hieronder een persoonlijke impressie van haar ervaringen.
Sneeuwwitje, Sneeuwwitje! Taxi voor u? Kom in mijn auto hoor, ik kan je gelukkig maken.
Hoewel ik al eerder in Suriname verbleef was ik afgelopen januari toch een beetje vergeten hoe het eraan toe ging. Op het vliegveld werd ik meteen weer met mijn neus op de feiten van het Surinaamse sjansen gedrukt. Gelukkig ik ben er weer!
Af en toe had ik spijt dat mijn onderzoek niet om man-vrouw relaties op straat draaide. Het hebben van een Y- en een X-chromosoom heeft een onmisbaar effect in het openbaar, mannen in Suriname zijn onverbeterlijk en niet te overtreffen in de moeite die ze doen om de aandacht van het andere geslacht te trekken. Van piepjong tot stokoud, ze trekken bijna allemaal alles uit de kast om dames ouderwets het hof te maken. In Nederland bestaat dit fenomeen niet wanneer je het vergelijkt met de kunsten van de Surinaamse mannen. Een kennis zei me dat hij het ongelofelijk vond om in Nederland te zien dat als een vrouw op straat loopt, niemand daarop reageert: Dat kan je als man toch niet maken!? (meer…)
By Pál NyiriWhen I lecture on China and democracy, I show students excerpts from Carma Hinton and Geremie Barme’s 1992 film, The Gate of Heavenly Peace. In the film, one of the leaders of the Tiananmen Square student movement, referring to exaggerated stories of the 1989 massacre, asks: “Must we use lies to stand up to our lying enemy,” i.e. the Chinese Communist Party?
The same question arose in me on 30 March as I listened to Rebiya Kadeer, the “leader of the Uyghur people” according to the president of the Turkish Academic Student Association (TASA), which organised her appearance at the VU. He had asked me, as a “China scholar,” to speak at this event, which he called a “symposium”, on the situation of the Uyghur people in China. (meer…)
Antropologie studente Laura van Deventer, die al eerder over haar ervaringen in Moskou schreef, vertelt op Pauw en Witteman over haar bevindingen naar aanleiding van de recente aanslagen in Moskou.
Nederland en de Wereld in Antropologisch Perspectief
Antropologen van de Vrije Universiteit laten van zich horen in opinies, achtergronden en meer!
Zomerluwte
Vanwege de mindere beschikbaarheid van onze redacteurs en auteurs, houden we tijdens de zomervakantie een langzamer ritme aan. De posts verschijnen niet met dezelfde frequentie en regelmaat als tijdens het academisch jaar. Vanaf september zijn we weer op kruissnelheid!
