Category Archives: gender

Conferentie in Marokko over Feminisme, radicalisering en extremisme

Paintings: Khadija MADANI ALAOUI, Sidi Mohamed Ben Abdellah University, Fez

Door Edien Bartels en Lenie Brouwer
Feminisme, radicalisering en extremisme zijn grote woorden. Hoe breng je die bijeen en… waarom zou je die bij elkaar brengen? Dat zijn de vragen die behandeld werden op het congres Women’s Voices in the Mediterranean and Africa: Movements, Feminisms, and Resistance to Extremisms dat op 5, 6, en 7 mei werd gehouden in Fez, Marokko. De organisatie was in handen van het Centre ISIS pour Femmes et Développement, Fez, met als drijvende kracht Fatima Sadiqi, bekend van publicaties over gender, migratie en islamitisch feminisme.

Continue reading

Ramadan Kareem, my beloved Yemen

Sana'a

Dark clouds over Yemen

By Marina de Regt    Last Saturday the holy Muslim month of Ramadan started. Ramadan, a month of fast-ing and feasting, a month of contemplation, a month that should be full of joy and happiness. In Ramadan Muslims experience what it means to be hungry which will make them cherish what they have and feel compassion for those who are poor and hungry. Who will fast Ramadan in Yemen this year? Are there still people left who are not starving to death? Are there still Yemenis who need Ramadan to know what it is like to be poor and hungry? Continue reading

Het verhaal achter haar Ugandese haar

1

“Een vriendin op een ‘boda boda’ (motortaxi) op weg naar het Victoriameer”

Door Esther Platteeuw            Op een warme dag in maart loop ik in de straten van Jinja Town op weg naar het internetcafé ‘The Source’. Met Oegandese radiomuziek in mijn oren zonder ik me af van de blikken, handgebaren en het ‘Mzungu’ geroep waar je als blanke veel mee geconfronteerd wordt in deze Afrikaanse stad. Ik ben net een straat overgestoken waarna mijn aandacht van een Oegandees popliedje naar de realiteit op straat wordt getrokken, ‘Esther’, ‘Esther’ hoor ik opeens. Automatisch draai ik mijn hoofd om en zie daar de stralende lach van een Ugandese meid van ongeveer dezelfde leeftijd als ik. Een gevoel van schaamte komt op omdat ik haar niet meteen herken, terwijl zij mijn naam wel kent. Na een paar tellen van onbegrip en vliegensvlug nadenken, besef ik dat een vriendin voor me staat. “Oh, it’s you, Fatima!”, zeg ik enigszins opgelucht. “Yeah, it’s me”, reageert ze, “I changed my hair, haha”. Continue reading

A day in Makata village (Malawi)

The neighbour baking mandasi early in the morning


Liza Koch
        My day starts at 5:15 because of the noise outside. The sun is rising and people are starting their day. My ‘host mom’ is already fully dressed and almost finished cleaning her house. She pushes her daughter to get ready for school. When I go outside I see the neighbour baking mandasi (comparable to our new year dough balls), she starts around 4 o’clock in the morning to sell them later at the small market 200 meters from here. Continue reading

Pregnancies, high-school drop-outs and personal struggles: The joys of anthropological fieldwork

DSC_0327By Laetitia Simorangkir     Now that I completed my thesis (on care arrangements in South African communities), I can really say that I love anthropology and do research. But there were times I did not like my work at all. In this blog I will explain why.

“Naoko told me that Salma had come to tell her that she was pregnant. Although the women were not related, Naoko seemed to take a parental-role towards Salma.” A fellow student, who reviewed the draft of my thesis, commented on this statement saying that I should explain more about the parent-child relationship: “Don’t leave it end so flatly. I want to hear what happens between them!”. When rereading my field diary, looking for more notes on these women, I realized I did not have that much information about them. And soon I remembered why. Continue reading

‘Vat en sit’: South African men through the eyes of the women?

dbi_flag_southafrica

By Laetitia Simorangkir
While conducting fieldwork for my research on the orga-nization of care arrangements in South African communities, I surprisingly often ended up in situations where my female respondents started to see me as ‘one of their own’. An unexperienced, ignorant one though, but still, ‘one of their own’. They enjoyed telling me about their communities and teaching me about their ways of living. One of the topics we discussed regularly, was the difference between men and women, especially their efficiency and usefulness within the household. Continue reading

The reality of race: fieldwork experiences from Ghana

Millicent, one of the staff members of the hostel where I stayed, and I.

By Marije Maliepaard     Recently my Colombian friend and I were talking about being white in a country like Ghana. I told him I had never been aware of my ‘whiteness’ until I got to Ghana. In reply he said “of course you weren’t aware, you are part of the majority in your country”.

We silently continued our walk along the main road in Accra as I pondered his comment. I broke the silence and said, “It’s not only me being part of the majority but I just don’t see it. I don’t recognize people as being black or white.” He firmly said: “That can’t be true, no one is colorblind! Do you see those people approaching us? You see they are a woman and a man, you also see if someone is black or white.” I thought about it and said: “I don’t register it all the time, when I see people I don’t consciously think that is a man or a woman, or that person is black or white.” He finally saw my point which made me happy because I was starting to think that maybe my views on this differ from the view of others. Continue reading

Nieuw leiderschap = andere organisatie? Niet-westerse vrouwen in internationale NGOs

Door Georgette Veerhuis  Al sinds de jaren 90 stellen kritische studies van ontwikkelingswerk een hardnekkig probleem aan de kaak. Iets dat diepgeworteld zit in de filosofie van ontwikkelingswerk zelf: de machtspositie van het heroïsche Westen. En dan gaat het vooral over de (ongevraagde) westerse ideeën over wat goed zou zijn voor de veronderstelde hulpbehoevenden, en hoe die aan hen worden opgelegd. Ontwikkelingswerk werkt op deze manier eerder ontwrichtend, en moet daarom anders.

Op dinsdag 8 maart 2016 was ik bij de dialoog Wanted: Global Voices in Female Leadership in Amsterdam, die met een frisse blik naar dit wat oudere probleem keek: met een specifieke ethno-gender lens. De dialoog was georganiseerd door WeWomen, LOVA en OneWorld Love. Het zou gaan over de moeite die niet-westerse vrouwen in de ontwikkelingssector hebben – net als alle vrouwen op internationaal niveau – om toegang te krijgen tot leiderschapsposities. Wederom een behoorlijk glazen plafond: blanke westerlingen zitten in de top. In deze machtshiërarchie staan niet-westerse vrouwen helemaal onderaan. Continue reading

Keulen: een goed begin?

25440623230_d2b1aeaa09_b

“Unser Feminismus ist antirassistisch – Reclaim feminism” (12 maart 2016, Keulen) © strassenstriche.net, via creative commons


Door Reinhilde Kōnig en Marina de Regt   
   De discussie over de gebeurtenissen in Keulen doet ons als feministen diep zuchten. Het debat rond seksueel geweld wordt al jaren gekaapt door rechtse politici en liberale onruststokers. Sinds de Amerikanen in Afghanistan oorlog voeren onder het mom dat meisjes weer naar school moeten gaan en de rechtse politieke spits in Nederland alles omarmt wat homo is, is een discussie over het beschermen van ‘onze vrouwen’ gevaarlijk dubieus. Een agenda waarin seksueel geweld en “vreemdelingen” in één adem genoemd worden, is een agenda die vrouwen- en mensenvijandig is en niets met strafvervolging van seksuele gewelddaden te maken heeft. Continue reading

Feminism – alive and kicking

Van Dolle Mina tot Twitterfeminist

Door Ina Keuper           
Op 8 maart was het weer Internationale Vrouwendag en werd ik blij van de vele activiteiten die in verband daarmee overal in Nederland en daarbuiten georganiseerd werden. Nadat ik ’s middags een bijeenkomst bijwoonde over leiderschap van vrouwen georganiseerd door We Women Foundation, LOVA en One World in een collegezaal van de Universiteit van Amsterdam was ik ’s avonds in de IJzaal van het Tolhuistuincomplex in Amsterdam noord. Hoewel ik al veel energie kreeg van de drie enthousiaste spreeksters en vele aanwezigen op de eerste bijeenkomst werd ik nog meer verrast door de positieve sfeer van de tweede bijeenkomst. Deze was georganiseerd door Atria, Kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis onder de noemer Van Dolle Mina naar Twitterfeminist. Was er bij de presentatie van Het F-boek door Atria vorig jaar maart nog discussie over de beladenheid van het woord FEMINISME (zie mijn blog vorig jaar), dit jaar was daar geen sprake van. Diverse spreeksters benadrukten dat ze zich zeer betrokken voelden bij het gedachtegoed en activisme van het hedendaagse feminisme. Dat maakt dat ik mij een blij mens voelde. Continue reading