Category Archives: insluiting/uitsluiting

Introducing a new micro revolution: Students UnDivided

By Dominique van de Kamp         UnDivided is a conference on how to explore diversity and promote inclusion in higher education, organised by a group of students from different universities in the Netherlands. This is a report of the day, which turned out to be the start of a promising dialogue between diversity commissions at different universities.

Continue reading

From supporting migrants to protesting for change

By Lysanne Vrooman           Almost half a year ago, on the 25th of March 2017, it was the sixtieth anniversary of the treaty of Rome. In 1957 the treaty of Rome was signed by the Netherlands, Belgium, France, Luxemburg, Germany and Italy. The treaty was envisioned to open borders, prevent war and create endless economic and trade opportunities. The countries would not restrict each other anymore. Now sixty years later the treaty that was supposed to unite the countries, is looked at with scepticism and frustrations by some citizens of Rome. The current migration-influx has led to tightened border controls and policies that divide instead of unite.

For my master’s thesis in Social and Cultural Anthropology I studied a group of citizens in Rome who started an association to support migrants in the city. Whereas the citizens started their association to provide the migrants with food, a place to stay and support, I found in my research that they also strive for a better situation for migrants in Europe in general. They question the current developments and policies of the European Union when it comes to migration, and aim to present a counter-message.

Protesting is one of the ways they try to send such a counter-message. And on this Saturday, March 25th, a big protest was organised to show their disagreement with the current situation and to question the (changed) implications of the treaty of Rome. Through pictures of this protest I will show what this day looked like. Continue reading

Living Text: Written messages outside and inside a West Bank peace project

This photo essay gathers statements from both outside (West Bank/Jericho area) and inside the peace project EcoME (“Ecological Middle East”) in the contested Palestinian Territories. The texts and their contexts portray the dynamic relation between outside hopes, fears and separation policies and the project’s inner striving for connection, warmth and openness. (The author wishes to stay anonymous).

While studying sociology and cultural anthropology, the author has spent more than half a year participating in and researching the ecovillage-inspired peace project at hand. Currently, she is writing a master’s thesis about its relationality with the outside world of conflict and cultural difference.

All photos are taken by the author.

Ik (b)en de Ander

Door Irene Smouter     Afgelopen jaar kreeg ik de kans om een half jaar te studeren in Johannesburg, Zuid Afrika, waar ik als antropologe in de dop enorm veel waardevolle ervaringen heb kunnen opdoen. Want wat wist ik nou echt over het land voor ik ging? Ik kende de verhalen over Apartheid, extreme ongelijkheid en de hoop op een ‘Rainbow-nation’, waar ieder-een gelijk zou zijn. Maar de realiteit leerde me meer, en bracht antropologische begrippen als ‘The Other’, ook wel de ‘De Ander’ in een nieuw daglicht. Als antropoloog heb ik een verlangen om ‘De Ander’ te kunnen begrijpen, dit is een rode draad geweest in mijn studie, maar ik begreep pas echt wat het begrip omhelst, toen ik in Johannesburg aan den lijve ondervond hoe het is om ‘De Ander’ te zijn. Continue reading

Regen op een maandagochtend

Door Lysanne Vrooman         Op een maandagochtend in februari word ik wakker. Met de slaap nog in mijn ogen pak ik mijn telefoon om te kijken hoe laat het is. Ondanks dat het net acht uur is, zie ik veel notificaties van Facebook op mijn schermpje staan. De notificaties komen uit de Facebook-groep van de vrijwilligersassociatie (Baobab Experience) waarbij ik nu al zo’n zes weken meeloop en onderzoek doe in Rome. Ik lees de berichten en begrijp dat de politie is langs geweest bij het ‘kamp’ dat is opgezet voor de migranten om in te overnachten. De politie heeft de tenten leeggemaakt, opgeruimd en enkele migranten meegenomen naar het hoofdbureau voor een controle. Er wordt gevraagd of eenieder die beschikbaar is zo snel mogelijk kan komen.
Continue reading

Dreaming of Falafel Country: A Glimpse on Israeli, Palestinian and Foreign Visitors’ Perceptions of an Ecological Peace Project

Food in EcoME is mostly vegan and vegetarian in order to be able to host people from diverse religious and cultural backgrounds. Many participants love it, others have to get used to it. Photo by the author.

By an anonymous researcher        I am reading through my field-notes, getting immersed in the life 4.200km from here. Back from researching a peace project in the West Bank, I feel touched by both precarious lives and people’s good intentions.

EcoME (“Ecological Middle East”) assembles Israelis, Palestinians and foreign visitors and offers them a space to meet in the middle of intractable conflict. Sustained by volunteers, it promotes a simple lifestyle and activities respective sustainability, non-violent communication and arts. The project has a holistic approach, aims to cover spiritual, social, economic and environmental aspects. It draws on ideas from the global ecovillage movement. Continue reading

Een stukje culturele privacy

Door Ferdous Arachid     Rituelen en tradities zijn zaken die van essentieel belang zijn voor een samenleving, en de daarbij horende ‘cultuur’. Ik las op 14 april een opiniestuk in het NRC over de wijze waarop de Nederlandse (lees ‘wit-Hollandse’ cultuur) lijdt onder de verschuiving van religieus gewortelde tradities en rituelen, naar het seculier-commerciële domein. Los van de vraag of ik als moslim wel of niet vind dat dit vanuit een min of meer theologisch perspectief in mijn voordeel zou werken, wil ik mijn mening hierover geven vanuit een academisch-antropologisch perspectief. Continue reading

Auschwitz: Bijna onvoorstelbaar

We were told we would take a nice shower and we would see each other soon again. When I smelled the dead people I knew we would see each other again soon indeed – Onbekend

Door Charlotte Dijkhoff       Op dinsdag 10 januari 2017 begon mijn reis naar Polen. De voornaamste reden om naar dit land te gaan was om Auschwitz te bezoeken. Auschwitz is de grootste verzameling van concentratie- en vernietigingskampen die tijdens de Tweede Wereldoorlog door nazi-Duitsland waren opgezet. Het was een indrukwekkende reis die ik nooit zou vergeten. Een ervaring die een mens niet in de koude kleren gaat zitten. Nog geen tachtig jaar geleden zijn hier miljoenen mensen, merendeels Joden, politieke gevangenen en personen die tot andere etnische minderheden behoorden, om het leven gebracht. Zij stierven door uitputting, overwerk, honger, lijfstraffen, medische experimenten, ziektes of door willekeurige executie. Continue reading

Dreamocracy: vluchtelingen als expert-docenten op middelbare scholen

Door Freek Colombijn    Mijn ouders waren tieners toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak en in de twintig toen Nederland bevrijd werd. Ze hebben aan den lijve ondervonden hoe het is om te leven in een land dat niet meer vrij is. Mijn moeder werkte als koerierster voor het verzet en mijn vader werd te werk gesteld in Duitsland en dook tijdens een verlof in Nederland onder om niet terug te hoeven. Ze hebben hun kinderen zeker niet achtervolgd met verhalen over de oorlog, maar wat wij wel met de paplepel ingegoten kregen was het belang van democratie en vrijheid. Vrijheid is niet vanzelfsprekend, 5 mei is een dag om de vrijheid te vieren (en 4 mei een dag om stil te staan bij de mensen die hun leven verloren in de strijd om de democratie te herstellen). Bij elke verkiezing gingen zij, en ga ik, stemmen: als een recht, maar ook als een plicht en als een voorrecht. Continue reading

Mijn Griekse vrienden van de Gouden Dageraad

Graffiti in Corfu stad: ‘Gouden Dageraad’ veranderd in ‘Gouden Eieren’ door slechts een aantal streepjes aan te brengen. Een bekende manier om supporters te ondermijnen.

Kostas Brejaart    Mijn onderzoek naar het electoraat van een politieke partij die in zowel de media als in academische kringen omschreven wordt als neonazistisch en fascistisch vindt plaats op het idyllische eiland Corfu, in Griekenland. De ‘Gouden Dageraad’, welke streeft naar een ‘nationalistisch ontwaken’, haalde tijdens de verkiezingen van 2015 op dit eiland rond de 6% van de stemmen, iets onder het landelijk gemiddelde. In heel Griekenland stemden er zo’n 400.000 mensen op deze extreemrechtse, ultranationalistische partij, ondanks dat de partij gelinkt wordt aan geweld tegen immigranten en er al vanaf 2013 een rechtszaak tegen een groot deel van haar parlementsleden gaande is. Continue reading