Category Archives: insluiting/uitsluiting

Ik (b)en de Ander

Door Irene Smouter. Afgelopen jaar kreeg ik de kans om een half jaar te studeren in Johannesburg, Zuid Afrika, waar ik als antropologe in de dop enorm veel waardevolle ervaringen heb kunnen opdoen. Want wat wist ik nou echt over het land voor ik ging? Ik kende de verhalen over Apartheid, extreme ongelijkheid en de hoop op een ‘Rainbow-nation’, waar iedereen gelijk zou zijn. Maar de realiteit leerde me meer, en bracht antropologische begrippen als ‘The Other’, ook wel de ‘De Ander’ in een nieuw daglicht. Als antropoloog heb ik een verlangen om ‘De Ander’ te kunnen begrijpen, dit is een rode draad geweest in mijn studie, maar ik begreep pas echt wat het begrip omhelst, toen ik in Johannesburg aan den lijve ondervond hoe het is om ‘De Ander’ te zijn. Continue reading

Regen op een maandagochtend

Door Lysanne Vrooman

Op een maandagochtend in februari word ik wakker. Met de slaap nog in mijn ogen pak ik mijn telefoon om te kijken hoe laat het is. Ondanks dat het net acht uur is, zie ik veel notificaties van Facebook op mijn schermpje staan. De notificaties komen uit de Facebook-groep van de vrijwilligersassociatie (Baobab Experience) waarbij ik nu al zo’n zes weken meeloop en onderzoek doe in Rome. Ik lees de berichten en begrijp dat de politie is langs geweest bij het ‘kamp’ dat is opgezet voor de migranten om in te overnachten. De politie heeft de tenten leeggemaakt, opgeruimd en enkele migranten meegenomen naar het hoofdbureau voor een controle. Er wordt gevraagd of eenieder die beschikbaar is zo snel mogelijk kan komen. Continue reading

Dreaming of Falafel Country: A Glimpse on Israeli, Palestinian and Foreign Visitors’ Perceptions of an Ecological Peace Project

Food in EcoME is mostly vegan and vegetarian in order to be able to host people from diverse religious and cultural backgrounds. Many participants love it, others have to get used to it. Photo by the author.

By an anonymous researcher        I am reading through my field-notes, getting immersed in the life 4.200km from here. Back from researching a peace project in the West Bank, I feel touched by both precarious lives and people’s good intentions.

EcoME (“Ecological Middle East”) assembles Israelis, Palestinians and foreign visitors and offers them a space to meet in the middle of intractable conflict. Sustained by volunteers, it promotes a simple lifestyle and activities respective sustainability, non-violent communication and arts. The project has a holistic approach, aims to cover spiritual, social, economic and environmental aspects. It draws on ideas from the global ecovillage movement. Continue reading

Een stukje culturele privacy

Door Ferdous Arachid     Rituelen en tradities zijn zaken die van essentieel belang zijn voor een samenleving, en de daarbij horende ‘cultuur’. Ik las op 14 april een opiniestuk in het NRC over de wijze waarop de Nederlandse (lees ‘wit-Hollandse’ cultuur) lijdt onder de verschuiving van religieus gewortelde tradities en rituelen, naar het seculier-commerciële domein. Los van de vraag of ik als moslim wel of niet vind dat dit vanuit een min of meer theologisch perspectief in mijn voordeel zou werken, wil ik mijn mening hierover geven vanuit een academisch-antropologisch perspectief. Continue reading

Auschwitz: Bijna onvoorstelbaar

We were told we would take a nice shower and we would see each other soon again. When I smelled the dead people I knew we would see each other again soon indeed – Onbekend

Door Charlotte Dijkhoff       Op dinsdag 10 januari 2017 begon mijn reis naar Polen. De voornaamste reden om naar dit land te gaan was om Auschwitz te bezoeken. Auschwitz is de grootste verzameling van concentratie- en vernietigingskampen die tijdens de Tweede Wereldoorlog door nazi-Duitsland waren opgezet. Het was een indrukwekkende reis die ik nooit zou vergeten. Een ervaring die een mens niet in de koude kleren gaat zitten. Nog geen tachtig jaar geleden zijn hier miljoenen mensen, merendeels Joden, politieke gevangenen en personen die tot andere etnische minderheden behoorden, om het leven gebracht. Zij stierven door uitputting, overwerk, honger, lijfstraffen, medische experimenten, ziektes of door willekeurige executie. Continue reading

Dreamocracy: vluchtelingen als expert-docenten op middelbare scholen

Door Freek Colombijn    Mijn ouders waren tieners toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak en in de twintig toen Nederland bevrijd werd. Ze hebben aan den lijve ondervonden hoe het is om te leven in een land dat niet meer vrij is. Mijn moeder werkte als koerierster voor het verzet en mijn vader werd te werk gesteld in Duitsland en dook tijdens een verlof in Nederland onder om niet terug te hoeven. Ze hebben hun kinderen zeker niet achtervolgd met verhalen over de oorlog, maar wat wij wel met de paplepel ingegoten kregen was het belang van democratie en vrijheid. Vrijheid is niet vanzelfsprekend, 5 mei is een dag om de vrijheid te vieren (en 4 mei een dag om stil te staan bij de mensen die hun leven verloren in de strijd om de democratie te herstellen). Bij elke verkiezing gingen zij, en ga ik, stemmen: als een recht, maar ook als een plicht en als een voorrecht. Continue reading

Mijn Griekse vrienden van de Gouden Dageraad

Graffiti in Corfu stad: ‘Gouden Dageraad’ veranderd in ‘Gouden Eieren’ door slechts een aantal streepjes aan te brengen. Een bekende manier om supporters te ondermijnen.

Kostas Brejaart    Mijn onderzoek naar het electoraat van een politieke partij die in zowel de media als in academische kringen omschreven wordt als neonazistisch en fascistisch vindt plaats op het idyllische eiland Corfu, in Griekenland. De ‘Gouden Dageraad’, welke streeft naar een ‘nationalistisch ontwaken’, haalde tijdens de verkiezingen van 2015 op dit eiland rond de 6% van de stemmen, iets onder het landelijk gemiddelde. In heel Griekenland stemden er zo’n 400.000 mensen op deze extreemrechtse, ultranationalistische partij, ondanks dat de partij gelinkt wordt aan geweld tegen immigranten en er al vanaf 2013 een rechtszaak tegen een groot deel van haar parlementsleden gaande is. Continue reading

Construction of Power – Het LaSSA Congres

Van een grote organisatie zoals de Verenigde Naties tot de relaties die men met familieleden heeft, macht is overal aanwezig. Maar hoe komen machtsrelaties eigenlijk tot stand? Deze vraag zal centraal staan tijdens het LaSSA (Landelijke Samenwerking Studenten Antropologie) Congres 2017. Tijdens dit congres zullen een aantal inspirerende sprekers, waaronder Standplaats Wereld redacteur Marina de Regt, verschillende aspecten van het fenomeen macht op een antropologische manier belichten. Hieronder enkele praktische gegevens van het congres:

lassa

Datum en tijdstip: 20 maart, 12.30 uur – 17.00 uur

Thema: Construction of Power

Locatie: Cultuur centrum Parnassos (Kruisstraat 201, Utrecht)

U kunt zich hier inschrijven. Voor vragen over het congres, kunt u altijd mailen naar congres.lassa@gmail.com

Wij hopen u te mogen verwelkomen op 20 maart!

Koen Donatz, mede-organisator van het LaSSA Congres 2017, en tweedejaars Bachelorstudent Culturele Antropologie en Ontwikkelingssociologie aan de VU.

 

Bruggen slaan tussen statushouders en woningcorporatie Rochdale

groepsfoto-presentatie-rochdale

Door Marit Timmerman         ‘Building bridges’. Met deze term heeft Freek Colombijn mij drie jaar geleden tijdens een open dag overtuigd om antropologie te gaan studeren. Nu, drie jaar later, heb ik heb ik de kans gehad om met mijn thesis onderzoek degene te zijn die bruggen bouwt. Van eind april tot midden juli heb ik samen met vijf andere antropologie studenten; Dorenda ten Hoopen, Kirsten van Muijden, Nathalie Pijnaker, Whitley Roefs en Franka Wijers; onderzoek gedaan naar de ervaringen van statushouders in en rond Amsterdam met hun huisvesting, en naar hoe zij hun sociale netwerken, solidariteit, participatie en integratie in de wijk en in de Nederlandse samenleving ervaren.

Continue reading

“Nu kan ik met opgeheven hoofd over straat met mijn kind.”

Zanten1

Bordje in de tuin van de kostschool

Wat het betekent voor Keniaanse ouders om hun dove kind naar school te sturen.

Door Mariska van Zanten. Je dove kind naar school kunnen brengen in Kenia gaat om meer dan alleen educatie, zo blijkt uit bovenstaand commentaar van een moeder. Omdat ik meer wilde weten over deze ouders, het belang dat zij hechten aan onderwijs en hoe zij de toekomst tegemoet zien en deed ik van januari tot en met maart 2014 onderzoek in Nairobi, Kenia. Ik keek samen met deze ouders naar een speciaal, door Kentalis International, gemaakte documentaire “Deaf Role Models in Africa – Kenya” en ik bezocht hen thuis en op school om interviews af te nemen.

Continue reading