Category Archives: Milieu & gezondheid

Fighting a silent killer in the slums

 

By Vera van Rijn     Although the media frequently reports on African children dying from malaria or HIV, it is actually pneumonia that is the biggest killer in children under five. With nearly 1 million annual deaths, pneumonia kills more children than HIV, diarrhea and malaria combined. Pneumonia is called ‘the silent killer’ because even today little attention is paid to this disease. In 2015 I joined a research team in the slums of Kampala, Uganda, in search of a way to stop children from dying of this disease. Continue reading

Zomaar een ochtend in het veld; een verslag uit Indonesië

SPWFreekfoto

Reclame voor Citraland

Door Freek Colombijn     Een risico van antropologisch veldwerk is dat we soms vergeten hoe sterk we gebonden zijn aan onze eigen ervaringen. We doen intensief onderzoek onder een beperkte groep mensen of in een beperkt gebied en moeten niet te snel op grond daarvan generalisaties maken voor een groter geheel. Aan deze wijsheid werd ik onlangs weer eens herinnerd.

Ik doe al jaren onderzoek naar afval en andere milieuproblemen in Surabaya, de tweede stad van Indonesië met bijna 3 miljoen inwoners. Hoewel ik door een ruim gebied rondtrek, beweeg ik me toch voornamelijk in het oudere deel van de stad. Hoezeer dat deel mijn beeld heeft bepaald, werd ik me weer eens bewust toen ik een paar dagen geleden met de auto de stad verliet. Mijn bestemming was een NGO, waarvan het hoofd me veel zou kunnen vertellen over de vervuiling van de Brantas rivier, die door Surabaya loopt. Ik sprak met hem af op zijn kantoor in Gresik, een plaats die deel uitmaakt van de agglomeratie Surabaya, waar hij een educatief programma voor een schoolklas zou verzorgen. Als deze les afgelopen was, kon ik hem spreken.

Continue reading

Milieuvriendelijk gedrag in de VS is niet zo makkelijk

SANYO DIGITAL CAMERADoor Freek Colombijn    Europeanen staan vaak snel klaar om de Amerikanen te bekritiseren om hun milieuonvriendelijke gedrag. We hebben maar ten dele recht van spreken, want veel beter doen we het niet. De gemiddelde jaarlijkse consumptie van drie soorten plastic (PE, PP en PVC) is in de VS 68 kg per persoon en in Europa 50 kg. In de VS zijn er 797 auto’s op 1000 inwoners en in Nederland 528.[1] Ik heb vaak aangenomen dat gewone Amerikanen de druk op het milieu best konden verminderen, als ze maar wilden, maar afgelopen zomer op vakantie in de VS merkte ik dat het helemaal niet makkelijk is om milieuvriendelijk te leven. Continue reading

Progress that contaminates…

Malvinas

By Veronika Macku.

I wake up in a small town called Malvinas Argentinas that still maintains something of the traditional village feeling. It is situated very nearby to Córdoba, the capital of the province of the same name, in central Argentina. Edgardo, twenty-seven year old student of agro-economy, Ernesto, his father in his early fifties, and I are heading to a small farm, situated half an hour driving from Malvinas. That is where Edgardo cultivates vegetables and breeds animals for the last three years. He felt attached to nature since he was a small child. While Ernesto drives, he listens to his favourite music: local folklore.

Just when we cross the Malvinas road sign and a red line appears and the houses disappear, we observe a soybean field on the right side, and a special tractor, that the locals call mosquito, that disperses pesticides over the field. Edgardo opens the window of the car, puts his hand outside and says: “The wind blows to the north, in the direction towards Malvinas, do you feel it?” I do the same, I put my hand out the window, and I agree. The wind is strong today. The town is behind us, but a few houses are spread over the field. We keep gazing a little bit more at the landscape and we keep driving to the farm.

Continue reading

Potential famine among Syrian refugees has far-reaching implications for the Middle East

Erik van Ommering   Last week around 1.7 million refugees from Syria received the following text message on their cellphones:

“We deeply regret that WFP has not yet received funds to reload your blue card for food for December 2014. We will inform you by SMS as soon as funding is received and we can resume food assistance”

The message was sent by the World Food Program (WFP), one of the UN agencies that has played a vital role in supporting refugees from Syria in Lebanon, Turkey, Jordan and Egypt. Hosting refugees “in the region” has been a key policy pursued by the Netherlands and other countries. Accordingly they seek to both provide aid in efficient manners and discourage refugees from seeking asylum inside, for instance, the European Union.

Purchasing basic food items in a Lebanese grocery story (photo by WFP, link: https://www.flickr.com/photos/69583224@N05/8713978464/in/set-72157633416163971)

Purchasing basic food items in a Lebanese grocery, © WFP

As refugees register in their respective host countries, they receive a special credit card (the ‘blue card’) that is charged monthly by the WFP with the amount of USD 30, enabling refugees to purchase basic food items in selected grocery stores. For many who own little more than the clothes they wore as they fled the brutalities of Syria’s war, this support has proved indispensable. Its suspension may therefore spur catastrophe.

Continue reading

Afval: we kúnnen het opruimen

Freek Colombijn     Ons afval dreigt ons te verstikken. Zelfs de mooiste plekjes op aarde zijn bezaaid met plastic. Gelukkig nemen wereldwijd mensen initiatieven om de afvalberg te verminderen.

De feestdagen zitten erop. Voor veel mensen was het ook, of misschien vooral, een week van consumeren. Overdadige kerstdiners, vuurwerk, nieuwe kleren, cadeautjes onder de kerstboom. Dit alles hoeft helemaal niet in strijd te zijn met de kerstgedachte, want bij een feest horen lekker eten en mooie kleren. Wat wél een probleem is: met al dat consumeren produceren we natuurlijk ook een extra grote berg afval.

Strand Kuta Beach (Bali)

Het strand van Kuta (foto: Tim Faassen)

Na de feestdagen puilen onze vuilnisbakken uit van etensresten, lege flessen, pakpapier en verpakkingen van cadeautjes, verpakkingen van nieuwe overhemden en nylonkousen, afgestoken vuurpijlen, zelfs complete kerstbomen. Deze sporen van de feestdagen zijn kenmerkend voor een veel groter probleem: we dreigen om te komen in ons afval, wat een belangrijk onderdeel is van ons algemene milieuprobleem. Toen afgelopen december de vuilnislieden in Madrid staakten, werd de stad snel onleefbaar. Wie in de Himalayas – zuivere lucht, sneeuwwitte bergtoppen, kristalhelder smeltwater? – wandelt, volgt een spoor van afval. Jaarlijks laten bergbeklimmers 33.000 kg aan lege flessen op de Mount Everest slingeren en de basiskampen van de bergbeklimmers zijn amper te onderscheiden van een vuilnisbelt. In Kuta Beach, de bekendste badplaats van paradijselijk Bali (Indonesië), spoelt met elke vloed een nieuwe hoeveelheid zwerfvuil op het strand.

Continue reading

Hulp aan de Filippijnen: Wat we niet te zien krijgen

filipijnen1Door Freek Colombijn.  Onlangs is de grote inzamelingsactie voor de slachtoffers van de Haiyan tyfoon in de Filippijnen gehouden. Gelukkig heeft de actie   veel geld opgeleverd. Volgens Theo Schuyt, Hoogleraar Filantropie van de VU, is het daarvoor o.a. noodzakelijk dat de ramp gedurende een aantal dagen prominent in het nieuws is. Dat is gebeurd en misschien moeten we er maar dankbaar voor zijn. Maar toch bekroop me telkens een ongemakkelijk gevoel bij de foto’s van verwoeste huizen, of kinderen die met grote ogen recht de camera inkijken en krantenkoppen als ‘Als de hulp maar op tijd komt’, of ‘Nederland geeft gul’.

De actie roept het beeld op dat de Filippijnen zelf machteloos en hulpeloos zijn. Ik weet eerlijk gezegd weinig of niets van de huidige toestand in de Filippijnen, maar betwijfel sterk of het land zo hulpeloos is, op basis van wat ik gezien heb na de tsunami die in 2004 huishield in de Indiase Oceaan. Op de Tweede Kerstadag van 2004 bereikte een tsunami alle kusten van de Indische Oceaan, met de Indonesische provincie Aceh als het zwaarst getroffen gebied. Alleen daar al kwamen ongeveer 200,000 mensen om in de vloedgolf en net als nu op de Filippijnen had het water veel gebouwen met de grond gelijk gemaakt. In januari 2005 moest ik in Indonesië zijn en deed toevallig een deel van mijn werk in Medan, de grootste stad in de buurt van het getroffen gebied. Medan gonsde van de hulpactiviteiten. Continue reading

Met Philips een leefbare wereld

 

 

 

door Freek Colombijn: Shanghai

 

 

 

Door Freek Colombijn Het Philips Center for Health and Well-being is een kleine afdeling binnen Philips, die strategische studies verricht. Het centrum krijgt input van twee denktanks. Eentje houdt zich bezig met de vergrijzing van de samenleving, de ander met de vraag hoe steden in de toekomst leefbaarder gemaakt kunnen worden. Voor de laatste ben ik tot mijn verrassing uitgenodigd. Een tiental bijeenkomsten staat gepland over een periode van twee jaar.

Continue reading