Categorie archief: Oorlog & Vrede

“Responsibility to Protect-lobbyisten hebben hun geloof in mensenrechten zo goed als opgegeven”

 

Foto: UN Multimedia

Door Annette Jansen

Genocide en etnische zuivering komen al sinds het begin van de 19e eeuw voor, maar pas eind jaren 90 – na de bloedbaden in onder meer Rwanda en Oost-Timor – ontstonden er groepen activisten die pleitten voor militair ingrijpen door de Verenigde Naties bij massale wreedheden. Wie zijn deze antigenocide-activisten en wat beweegt hen om geweld met geweld te bestrijden? Annette Jansen onderzocht het mens- en wereldbeeld van twee groepen antigenocide-activisten: Oost-Timor-activisten, die actief waren van 1975 tot 1999, en Responsibility to Protect (R2P)-lobbyisten, actief van 2001 tot op heden.

Lees verder

What war? Whose war?

Internal changes must come about. © Cindy Cornett Seigle, via creative commons.

By Thijl Sunier The day after the attacks in Paris, the French President François Hollande declared war to Islamic State. In the Netherlands, Prime Minister Mark Rutte also declared that ‘we are now at war’. Not with Islam, he added.

What bewilders me is that these declarations suggest that we are only now dragged into a conflict we supposedly have no part in. Baffling and indeed cynical. The Taliban, al Qaeda and Islamic State are monsters that the West and Russia have co-created in a decades-long struggle for power, influence and resources. This war has already started a long time ago at the cost of many thousands of innocent victims primarily in the region itself and the West has been involved in this right from the beginning. Lees verder

De terroristische aanslagen in Parijs: wat doen zij met de stad?

Parijs 13nov2015Door Freek Colombijn. De terroristische aanslagen in Parijs van vrijdag 13 november roepen veel vragen op. Theologen, veiligheidsdeskundigen, sociologen en anderen zullen allen heel eigen dingen proberen te begrijpen. Als mens word ik door het bloedbad aangegrepen, maar kan ik hier als antropoloog nog wat mee? Of word ik klemgezet door het cultureel relativisme van mijn discipline? “Wie alles begrijpt, zal alles vergeven” schijnt een wijs mens ooit gezegd te hebben, maar ook al wil ik proberen de daders te begrijpen, op dit moment kan ik hen moeilijk vergeven voor wat ze hebben aangericht, niet alleen in Parijs, maar ook voor verstoorde relaties wereldwijd. Lees verder

De maakbaarheidsmythe

Deze blog verschijnt ook op Zaman Vandaag.

16862316202_522f0414b8_z

© Lego Photo mureut, via Flickr Creative Commons

Door Thijl Sunier        Nadat de week ervoor een nationale hysterie uitbrak over de komst van asielzoekers, was het de afgelopen week ook tijd voor reflectie en discussie. Zoals gebruikelijk liep Nederland weer massaal leeg op internet, maar ook in de serieuze dagbladen en bij de talkshows maakte een keur aan ‘deskundigen’ en BN’ers hun opwachting. Het meest opvallend vond ik de megalomane plannenmakerij die werd gepresenteerd. Hoe grotesker het probleem werd geschetst, hoe ingrijpender en onrealistischer de plannen. De hele samenleving moet op de schop om Nederland te behoeden voor de vloedgolven asielzoekers die het land overspoelen. En ik maar denken dat de maakbaarheid van de samenleving een uitvinding van de ‘linkse multiculti-kerk’ was, althans dat beweert Wakker Nederland altijd.

Steeds meer mensen mengen zich in het debat omdat ze bezorgd zijn dat onze samenleving die ‘stroom asielzoekers’ niet aankan. Helaas bespeur ik zelfs bij familie, vrienden en bekenden een licht gevoel van onbehagen als er gesproken wordt over het ‘enorme probleem’ waarmee Nederland nu wordt opgezadeld.

Lees verder

Al-Ameriya bedreigd? Oorlog en de vernietiging van cultureel erfgoed in Jemen.

architettura-1Door Marina de Regt. Zondagochtend werd de film Qudad: Reinventing a Tradition vertoond op het Ambacht in Beeld festival in Amsterdam. De film gaat over de restauratie van de Al-Ameriya Madrassa (een islamitische school met een kleine moskee) in Rada’, een klein stadje in het zuidoosten van Jemen. Qudad is een eeuwenoude vorm van bepleistering die veel voorkomt in Jemen; het duurt een jaar om qudad te maken en het spul kan eeuwenlang blijven zitten. De Al-Ameriya Madrassa in Rada’ was totaal vervallen toen de Irakese archeologe Selma Al-Radi hem eind jaren zeventig voor het eerst bezocht. In samenwerking met het Jemenitische Departement voor Archeologie besloot zij geld te zoeken om de school en moskee te restaureren. Het gebouw is o.a. met behulp van Nederlands ontwikkelingsgeld opgeknapt, een proces dat achttien jaar heeft geduurd. In de film zien we hoe qudad gemaakt wordt, en praten de Jemenitische ambachtslieden over hun werk. Lees verder

Propagating Romance: The Islamic State

is-on-twitter

by Yoram Kannangara

The commencement of the new millennium and the age of global networks, 9/11, The Gulf War(s) semantics, Al-Qaeda, and incessant turmoil in the Middle-East. These are all small pieces of the puzzle that, put together, shows a fragment of the Islamic State’s (IS) rise. Ultimately it becomes trivial to question how and why IS came into existence and who is to blame, a vicious circle many an academic has tumbled into. That would be similar to attributing the puzzle’s image to a starting piece, a redundancy because it doesn’t matter where one starts as in the end all the pieces will come together anyway displaying the same picture. Of far greater importance whilst examining IS would be how the Islamic State as an organization has continued to proceed upon genesis, and fed off of global sentiment in and against its favor so as to grow all the more. The answer to that question is relatively simple, albeit difficult to fathom for some. The Islamic State has made itself master of the most conniving and manipulative weapon of choice, a tool employed by many before them, namely propaganda.

Lees verder

Hungarian Prime Minister Orbán’s xenophobia rejects the country’s multi-ethnic history

By Pál Nyíri    My son and I have come to see the Hungarian State Folk Ensemble’s show An Evocation of Subcarpathia. According to the introduction to the venerable troupe’s new show, it wants to showcase the multicultural musical and dance heritage of the Western Ukrainian region that formerly belonged to Czechoslovakia and, before then, Hungary, and had a mixed population that included Ruthenians, Slovaks, Hungarians, Romanians, Jews, Gypsies, and Hutsuls. That heritage – juxtaposed rather than hierarchically arranged, the text emphasises – is displayed in the folk dresses of the performers and the languages they sing in (including, counterfactually, Hebrew). But the photos projected on the wall mix nostalgia for a bygone time of diversity with nostalgia for Greater Hungary that is the bread and butter of contemporary Hungarian nationalism. Lees verder