Category Archives: Opvoeding & onderwijs

De grens bereikt: leraren staken!

Door Ike Haasjes          Donderdag 5 oktober is het zover: voor het eerst in jaren gaan basisschooldocenten een hele dag staken op een schooldag. Zij hebben symbolisch geko-zen voor de Dag van de Leraar en trekken dan in groten getale naar het Malieveld om de volgende eisen kracht bij te zetten.

1. Een eerlijk salaris: het primair onderwijs wordt structureel onderbetaald.

2. Een investering in het onderwijs voor minder werkdruk.

 

Toen ik in 2015 mijn masteronderzoek deed en mijn scriptie schreef over hoe basisschoolleraren omgaan met grote onderwijshervormingen (Haasjes, 2015), heb ik deze ‘eisen’ veelvuldig langs horen komen. Op de basisschool waar ik mijn veldwerk deed zag ik bijvoorbeeld vaak dat docenten die ruim voor 8:00 uur begonnen met werken ook pas na 17:30 naar huis gingen, en zelfs dan met een tas vol nakijkwerk (ibid, p. 26-28). Daarnaast vertelden de leerkrachten uitgebreid over de semesterplannen, groepsplannen en individuele plannen die voor klas en kind geschreven moeten worden, vaak gevuld met gelijksoortige informatie en die in de dagelijkse praktijk weinig gebruikt worden (ibid, p. 33). Daarnaast moeten docenten soms onhaalbare doelen in hun plannen zetten, bijvoorbeeld een voldoende citoscore voor 80% van de kinderen in de klas, ook wanneer ze weten dat dit niet realistisch is (ibid, p. 31). Dit vinden zij enorm demotiverend. Over de administratiedruk die docenten ervaren, zeiden ze het volgende: Continue reading

Zomaar een ochtend in het veld; een verslag uit Indonesië

SPWFreekfoto

Reclame voor Citraland

Door Freek Colombijn     Een risico van antropologisch veldwerk is dat we soms vergeten hoe sterk we gebonden zijn aan onze eigen ervaringen. We doen intensief onderzoek onder een beperkte groep mensen of in een beperkt gebied en moeten niet te snel op grond daarvan generalisaties maken voor een groter geheel. Aan deze wijsheid werd ik onlangs weer eens herinnerd.

Ik doe al jaren onderzoek naar afval en andere milieuproblemen in Surabaya, de tweede stad van Indonesië met bijna 3 miljoen inwoners. Hoewel ik door een ruim gebied rondtrek, beweeg ik me toch voornamelijk in het oudere deel van de stad. Hoezeer dat deel mijn beeld heeft bepaald, werd ik me weer eens bewust toen ik een paar dagen geleden met de auto de stad verliet. Mijn bestemming was een NGO, waarvan het hoofd me veel zou kunnen vertellen over de vervuiling van de Brantas rivier, die door Surabaya loopt. Ik sprak met hem af op zijn kantoor in Gresik, een plaats die deel uitmaakt van de agglomeratie Surabaya, waar hij een educatief programma voor een schoolklas zou verzorgen. Als deze les afgelopen was, kon ik hem spreken.

Continue reading

Pregnancies, high-school drop-outs and personal struggles: The joys of anthropological fieldwork

DSC_0327By Laetitia Simorangkir     Now that I completed my thesis (on care arrangements in South African communities), I can really say that I love anthropology and do research. But there were times I did not like my work at all. In this blog I will explain why.

“Naoko told me that Salma had come to tell her that she was pregnant. Although the women were not related, Naoko seemed to take a parental-role towards Salma.” A fellow student, who reviewed the draft of my thesis, commented on this statement saying that I should explain more about the parent-child relationship: “Don’t leave it end so flatly. I want to hear what happens between them!”. When rereading my field diary, looking for more notes on these women, I realized I did not have that much information about them. And soon I remembered why. Continue reading

“Playing gives experience” – a fieldwork photo blog

IMG_2368By Tessa Gruijs            For my Master’s research I went to Ghana. In cooperation with a local NGO I got access to a couple of primary schools. There I interviewed and observed many teachers about their experiences with the work of this NGO and their perspectives on (improving) the quality of education.

Continue reading

“Nu kan ik met opgeheven hoofd over straat met mijn kind.”

Zanten1

Bordje in de tuin van de kostschool

Wat het betekent voor Keniaanse ouders om hun dove kind naar school te sturen.

Door Mariska van Zanten. Je dove kind naar school kunnen brengen in Kenia gaat om meer dan alleen educatie, zo blijkt uit bovenstaand commentaar van een moeder. Omdat ik meer wilde weten over deze ouders, het belang dat zij hechten aan onderwijs en hoe zij de toekomst tegemoet zien en deed ik van januari tot en met maart 2014 onderzoek in Nairobi, Kenia. Ik keek samen met deze ouders naar een speciaal, door Kentalis International, gemaakte documentaire “Deaf Role Models in Africa – Kenya” en ik bezocht hen thuis en op school om interviews af te nemen.

Continue reading