Categorie archief: Regio Afrika

“On dit…” in Burundi

Burundi2015

Door Myrna Derksen  Een kleine twee maanden geleden verliet ik Burundi, waar ik 2,5 maand veldwerk heb gedaan. Ik participeerde in een onderzoeksproject van UNICEF en de Universiteit van Amsterdam in samenwerking met de Universiteit van Burundi over de intergenerationele transmissie van geweld, in de hoop bij te dragen aan de ontwikkeling van projecten voor kinderen die de vrede in het land sterker kunnen maken. In de tijd dat ik daar was liepen de politieke spanningen helaas alweer op.
Lees verder

De tolk als tolkgebruiker: de inzet van een gebarentaaltolk in Kenia

Dit artikel verscheen eerder in het Vakblad over Tolken gebarentaal in Nederland, en is hier gepubliceerd met toestemming.

Tolk bereidt zich voor

Door Mariska van Zanten     In 2013 vertrok ik voor mijn afstudeeronderzoek voor de VU master Sociale en Culturele Antropologie drie maanden naar Kenia om onderzoek te doen onder ouders van dove kinderen. Geschat wordt dat 90-95% van de dove kinderen niet naar school gaat in Kenia. Ouders spelen een belangrijke rol met betrekking tot het (niet) naar school sturen van hun dove kind. Toch zijn er ouders die hun dove kinderen wél naar school sturen. Dus was ik benieuwd naar de verhalen, ervaringen en beweegredenen van deze ouders.

Uiteraard had ik mij terdege voorbereid: Ik had van te voren al diverse contacten gelegd en ik regelde privé lessen Keniaanse Gebarentaal (KSL). Ondanks deze voorbereidingen was ik mij er van bewust dat het onmogelijk zou zijn om interviews in KSL te kunnen afnemen. Als tolk Nederlandse gebarentaal zou ik dus zelf gebruik maken van een KSL tolk. Het voelde als de omgekeerde wereld. De KSL tolk die drie maanden lang regelmatig met mij mee zou gaan, tolkte tussen KSL en gesproken Engels en/of Swahili. Zo veranderde mijn rol van tolk naar die van tolkgebruiker. Interessant, leerzaam en verwarrend.

Lees verder

Confessions of a Native? Anthropologist in the Making

 

joshBy Josh Maiyo. I have not attended a single anthropology class and neither can I readily give a standard definition of it. In fact, I cannot tell for sure whether it is a distinct discipline, an overarching framework, a field of study, or a particular science of society. The simple definition, attributed to the Oxford Dictionary by Wikipedia as “The study of humankind” doesn’t sound convincing enough…and that citation shows how deeply I am not embedded within its literature. That I am doing my PhD at an anthropology department remains a paradox. I am probably more conversant with its ethnographic research methods of extended field work and participant observation, than its analytical approaches and theoretical frameworks. In this brief text, I chart my troubled journey and encounters with anthropology in its various forms, and my ongoing struggle to situate myself in the divide between its European roots and its African subject. This starting point is relevant, in case further down, you do not find familiar and high-sounding references to its heritage, or scintillating vignettes from its founding venerables whose names are vaguely familiar: Margaret Mead, Franz Boaz, Malinowski and the like. Lees verder

“Nu kan ik met opgeheven hoofd over straat met mijn kind.”

Zanten1

Bordje in de tuin van de kostschool

Wat het betekent voor Keniaanse ouders om hun dove kind naar school te sturen.

Door Mariska van Zanten. Je dove kind naar school kunnen brengen in Kenia gaat om meer dan alleen educatie, zo blijkt uit bovenstaand commentaar van een moeder. Omdat ik meer wilde weten over deze ouders, het belang dat zij hechten aan onderwijs en hoe zij de toekomst tegemoet zien en deed ik van januari tot en met maart 2014 onderzoek in Nairobi, Kenia. Ik keek samen met deze ouders naar een speciaal, door Kentalis International, gemaakte documentaire “Deaf Role Models in Africa – Kenya” en ik bezocht hen thuis en op school om interviews af te nemen.

Lees verder

Sorrow and anger in Ethiopia

Aheza Kahesai, on the far right, mourns the loss of her 38-year old son, killed by Islamic State militants in Libya. (Marthe Van Der Wolf/VOA)

Aheza Kahesai, on the far right, mourns the loss of her 38-year old son, killed by Islamic State militants in Libya. (Marthe Van Der Wolf/VOA)

By Marina de Regt

While Europe is discussing its immigration policies after last week’s disasters in the Mediterranean, Ethiopia is mourning the deaths of Ethiopian migrants during three dark events in the past three weeks. First the country was in shock when people heard about the outrageous violence against migrants, amongst whom many Ethiopians, in South Africa. At least three Ethiopians were killed and many more were victims of the recent xenophobic practices. A few days later the horrible news of the killing of thirty Ethiopian Christians by Islamic State (IS) in Libya led to a new wave of disbelief and disgust. And last week the drowning of more than one thousand migrants on their way to Europe caused a third shock as many Ethiopians make the same trip.

Lees verder

Eén thema, twee films en veel obstakels

nojoomDoor Marina de Regt. Afgelopen dinsdagavond zag ik twee films over hetzelfde thema, namelijk het op jonge leeftijd uithuwelijken van meisjes in Jemen en Ethiopië. De films werden vertoond op het Movies that Matter filmfestival dat jaarlijks door Amnesty International wordt georganiseerd. De films gingen ook nog eens over de twee landen waar ik me als antropoloog mee bezig houd. Sinds een jaar doe ik onderzoek naar de migratie van tienermeisjes in Ethiopië; de angst om uitgehuwelijkt te worden is vaak een reden voor meisjes om naar de stad te migreren. In Jemen is het jong uithuwelijken van meisjes (en jongens) op het platteland ook heel gewoon. Dus het was een must om deze films te zien.

Lees verder

Koloniale tijden

DSCN4729klein

Nationaal Museum Burundi. ©Myrna Derksen

Door Myrna Derksen  Ik ben zo iemand die bij een museumbezoek als laatste het museum uitkomt, terwijl m’n gezelschap allang verveeld drie rondjes door de museumwinkel heeft gelopen zonder iets te kopen. Toen ik ruim een jaar geleden tijdens mijn eerste lessen antropologie leerde dat de eerste musea vaak tentoonstellingen waren van de kennis van vroege antropologen kon ik wel een dansje doen op m’n stoel. In elke stad waar ik kom wil ik minstens één museum zien – nou ja, zien – uitpluizen, het liefst zo oud en knullig mogelijk.

Burundi is niet erg ingesteld op toeristen. Het is een klein landje, ingeperst tussen de DRC, Tanzania en Rwanda, dat pas sinds tien jaar, na het eindigen van een burgeroorlog in 2005, aan het opkrabbelen is uit vele jaren van regelmatig terugkerend, gewelddadig conflict. Nu ben ik hier niet als toerist. Ik doe mijn masteronderzoek in een klein dorpje, wat hier een stad genoemd wordt, genaamd Rutana, in de commune Rutana, in de provincie Rutana, om het makkelijk te houden. Als ik vraag of er veel toeristen komen, wordt er enthousiast geknikt, want er zijn wel drie toeristische attracties in de provincie: watervallen, één of andere rots en de bron van de Nijl. Ik ben hier nu bijna twee maanden en ik heb nog geen toerist gezien, terwijl ik toch in hét toeristenhotel van het dorp woon.

Lees verder