Categorie archief: Regio Europa

“No faggot, just nuts”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

by Pál Nyíri

Around ten years ago I took some Chinese friends to the former royal castle in Gödöllö, near Budapest. We came upon a photo studio where you could dress up in costume from Queen Sisi’s era. My friends’ daughter, then around ten, donned the garb of a noble young lady; I dressed up as her governess. The photo was a hit, and recently it got into the hands of my three-year-old son. He wanted one too. The castle’s website informed us that the studio was still there. Off we went with my wife and my son. Lees verder

Grote demonstratie voor het Griekse parlementsgebouw

image1

Van onze correspondent uit Athene

Op de avond van de dag dat Griekenland met de overige EU landen een akkoord sloot over nieuwe leningen in ruil voor vergaande economische hervormingen heeft er voor het Griekse parlementsgebouw een grote demonstratie plaats. Duizenden mensen, merendeels tussen 20 en 40 jaar, protesteren tegen het akkoord. Dan liever uit de eurozone en uit de Europese Unie! Ze zien geen toekomst meer voor zichzelf in dit Griekenland dat zo hard moet bezuinigen om zijn schulden at betalen. Lees verder

The Value of Drachma

4386566455_0980e645af_oby Dimitris Dalakoglou

If one was following Greek and international media, it might have seemed as though the difference between the numbers in the Yes and No camps in the Greek referendum was tiny. However, as most ethnographers of Greece would be able to tell you, especially the ones who have spent two years doing research in Athens during the crisis, the No voters were in the overwhelming majority. And so it ultimately proved in the result. Lees verder

Antropologie: een kansloze discipline? (2)

Griekenland

Griekse burgers in discussie met elkaar.

Door Herbert Ploegman. Meer dan drie jaar geleden schreef ik een blog op Standplaats Wereld met bovenstaande titel. Ik was net afgestudeerd, en werkzoekend. Dat viel tegen, en in het stuk reflecteerde ik op mijn kansen op de arbeidsmarkt. Het leverde een aantal interessante, bemoedigende en blikverruimende reacties op. Maar het leverde ook wrijving op doordat uitgerekend een titel als dit het meestbezochte stuk[1] op Standplaats Wereld was. Het leek me daarom tijd voor een herijking; één onder dezelfde vragende titel. Tenslotte bracht deze titel iets teweeg – hoe ongemakkelijk ik hem nu ook vind. Ik neem jullie graag mee.

De reis gaat naar Athene, de stad die door velen momenteel nauwlettend in de gaten wordt gehouden. Na jaren van zich voortslepende processen komt hier iets tot een climax. Wat dat iets precies is, daarover verschillen de meningen. Sommigen zeggen dat het een dwarse links-populistische regering is die de zaak heeft verknald, terwijl anderen zeggen dat hier het hele Europese project of het kapitalistische systeem als geheel op knappen staat. Lees verder

What the F@*#CK happened??? ~the jigsaw puzzle of humanity

picture May 29th demonstration

© Saskia Jenelle

By Saskia Jenelle     This story relates to my fieldwork, which takes place in Amsterdam and concerns undocumented refugees. My research focuses on how refugees and the volunteers who work with them experience encounters with ‘others’, and how these encounters influences their perception of human dignity. I would like to share a recent experience with you. 

On May 29th 2015 the refugees from ‘We Are Here’ who resided in the ‘Vluchtgebouw’ (literally ‘Escape building’) had to leave the building that had served as their home for nine months. They were offered shelter in a barrack in Amsterdam-North and decided to walk the distance, making it serve as a form of protest to raise awareness for their need for adequate accommodations and fair legal proceedings based on international human rights.

To show support I joined the walk, together with friends and volunteers of the refugees who are active and loving supporters, and refugees from other ‘Vlucht-havens’. 

Lees verder

Wetenschappers zijn niet altijd genuanceerder over moslims dan populaire media

extremist

door Heleen van der Linden
Hij gaat tegenwoordig door het leven als de man van de glossy Mohammed-magazine, die deze zomer in de winkels ligt. Initiatiefnemer en hoofdredacteur van de Moslimkrant was op 4 mei te gast bij het televisieprogramma Pauw. De Nederlands-Marokkaanse Brahim Bourzik mocht samen met televisiejournalist Tom Kleijn en PVV-dissident Joram van Klaveren (nu VoorNederland, VNL) zijn zegje doen over de schietpartijen in Dallas (Texas, USA). Daar vielen twee doden tijdens een zogenoemde ‘anti-islambijeenkomst’, waar de American Freedom Defense Initiative cartoons van de profeet Mohammed toonde, met een prijzengeld van tienduizend dollar voor de winnaar. PVV-leider Wilders was een van de sprekers. Tijdens de schietpartij had hij het gebouw al verlaten. Wat betreft de toelaatbaarheid van Mohammed-cartoons benadrukte Bourzik meerdere malen dat je het daar niet mee eens hoeft te zijn, maar “het moet wél kunnen”. Een liberaal standpunt? Welnee, zo gingen mensen los op media als Twitter en GeenStijl: Bourzik doet aan “damage-control”.  Kortom, de ‘linkse media’ hadden weer eens een podium gegeven aan de zoveelste islamitische wolf in schaapskleren.

Lees verder

Meten is weten?

Sonny Abesamis, Creative Commons License

Sonny Abesamis, Creative Commons License

Deze blog verscheen eerder op Zaman Vandaag

Thijl Sunier     Politici, opiniemakers, en media houden van cijfers en van duidelijke categorieën. Dat geeft orde en helderheid en suggereert objectiviteit. Ze geven de indruk dat de werkelijkheid in duidelijk van elkaar te onderscheiden categorieën kan worden ingedeeld en dat verschijnselen en gebeurtenissen een eenduidige oorzaak hebben. Grootschalige surveys kunnen dan ook steevast rekenen op voldoende media-aandacht, ook als er serieuze twijfel is over de uitkomsten. We krijgen dan conclusies gepresenteerd zoals ‘15% van de jihadi’s is bereid geweld te gebruiken’, of ‘44% van de moslims vindt het woord van god belangrijker dan de grondwet’, ‘ van alle moslims in Europa vindt 30% dat de doodstraf moet staan op afvalligheid, terwijl 70% van de fundamentalisten bereid is geweld te gebruiken.’

Zo ongeveer verliep de discussie van 22 februari in het programma Buitenhof tussen socioloog Ruud Koopmans en Nourdin el Ouali van de partij NIDA. Koopmans, een voormalige VU-socioloog die tegenwoordig de scepter zwaait in het in Duitsland nogal omstreden Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung, is de laatste weken weer volop in het nieuws nu hij zijn oude survey uit 2008 weer uit de mottenballen heeft gehaald waarin hij met ‘harde’ cijfers aantoont dat een groot deel van de moslims in Europa ‘fundamentalistische opvattingen’ heeft. Koopmans presenteert zijn uitkomsten op een alarmistische toon en tovert het ene na het andere percentage uit zijn hoed. El Ouali’s zwakke verweer is dat Koopmans goed onderzoek heeft uitgevoerd, maar dat de interpretatie van zijn uitkomsten te wensen overlaat. Dat is el Ouali niet aan te rekenen; ik zou waarschijnlijk hetzelfde hebben gezegd, maar daar zit dus precies het probleem. Hoezo is dit goed onderzoek en waaruit moet dat blijken?

Lees verder