Tagarchief: fieldwork

Amsterdam Ethnographic Film Festival 2015

2748377_orig

A whole day of screenings and discussions with anthropologists and film-makers organised by the Department of Social and Cultural Anthropology of the Vrije Universiteit Amsterdam.

 

Lees verder

Confessions of a Production assistant

256640243_594c69834b_z

Jong geleerd…? © Christine Urias, via Flickr Creative Commons

Door Myrthe van der Vlis     Voor mijn bachelorscriptie deed ik onderzoek naar de rol van gender in de Nederlandse filmwereld en de totstandkoming van de ‘female gaze’, een perspectief in film vanuit een vrouwelijke belevingswereld. Mijn interesse voor dit onderwerp kwam voort uit een stage bij het IDFA, waar zij een speciaal programma hadden over de ‘female gaze’ en de macht van filmmakers. Tijdens dit programma gingen vrouwen in debat over de rol van gender in de media. Vrouwen bleken vaker documentaires te maken en zodra een film een groot productiebudget had werkten er minder vrouwen achter de schermen. Zodoende besloot ik onderzoek te doen naar de structurele kenmerken van de filmindustrie die deze genderongelijkheid in stand houden.

Lees verder

Mijn hart brandt

Holocaust museum Ilya Boyandin copyright

Het Holocaust Monument in Berlijn. © Ilya Boyadin, via Flickr creative commons.

Saskia Jenelle is studente van de master Sociale en Culturele Antropologie aan de VU en is momenteel bezig met haar veldwerk. Dat vindt plaats in Amsterdam en richt zich op vluchtelingen zonder papieren. Ze richt zich op de vraag hoe vluchtelingen en de vrijwilligers die met hen werken ontmoetingen met ‘anderen’ ervaren, en hoe deze ontmoetingen hun blik op menselijke waardigheid beïnvloeden (zie ook haar vorige blog op Standplaats Wereld). Onlangs zette ze de volgende reflecties op papier, die maar al te goed aansluiten bij de constante berichtenstroom over vluchtelingen die de afgelopen zomer de Europese media in beslag nam.

Door Saskia Jenelle    We zijn op weg naar Berlijn en in mijn gedachten passeren de hoogtepunten van de stad de revue. Bij het Holocaust Museum stokt het. Ik noem het steeds verdriet, wetende dat ik nog niet de juiste benaming heb gevonden voor het indringende, hete gevoel dat mijn borstkas opeet, de nachtmerries, het gebrek aan concentratie en de reden dat dikke, trage tranen dagelijks langs mijn wangen glijden. Zachtjes wiegend in de autostoel zie ik mezelf tussen de grote betonblokken van het monument lopen, en in ene kan ik het duiden. De verstikkende, rauwe pijn van binnen is rouw.

Lees verder

Purikura: a ‘kawaii’ phenomenon in Tokyo

by Sophie Vilé

On the 26th of June, I handed in my Master’s thesis at the department Social and Cultural Anthropology. I have written my thesis about socalled kawaii girls in Japanese society. Kawaii girls are girls with a cute, loveable and childish fashion style and behaviour. The kawaii fashion style exists of fluffy, frilly, pink and pastel colours clothes and accessories, such as stuffed animals and multiple bows. Kawaii girls express their kawaii style to a full extent and in every detail of their appearance. Next to their appearances, kawaii girls behave in a certain way. They try to behave cute and innocent by, for example, posing with their hands to their cheeks and they speak with a high-pitched voice.

Lees verder

Dagelijks leven in het vluchtelingenkamp van Kobani in Suruc, Diyarbakir, april 2015

Deel twee van een foto essay door Edien Bartels, Trudie Visser (tekst) en Marije Koudstaal (© foto’s). (Deel één) Zij schreven eerder een blog over de problematiek van de Ezidi vluchtelingen: “Er blijft ons niets over.” 

TUR_1504110032

Dagelijks leven in vluchtelingenkamp Suruc. In dit kamp wonen vluchtelingen uit Kobani en omstreken. Nadat Kobani is terug veroverd op IS gaan de meeste vluchtelingen terug. Mannen gaan vooruit om de stad Kobani weer leefbaar te maken. Vrouwen blijven langer in het kamp wonen met de kinderen tot het veilig is in Kobani. Ondertussen gaan families zo nu en dan terug. Het kamp is opgebouwd op een braakliggend stuk grond. De hele oppervlakte is bedekt met keien. Eenvoudige voorzieningen zijn opgetrokken; er is een douche en wasruimte, keuken en toiletgroep. Er is elektriciteit aangelegd. Elke tent beschikt over licht en in de winter had iedereen een elektrisch kacheltje. “God zij dank toonde deze winter mededogen,” aldus de opzichter.

Lees verder

Dagelijks leven in het vluchtelingenkamp Singar van Ezidi’s, Diyarbakir, april 2015

Foto essay door Edien Bartels, Trudie Visser (tekst) en Marije Koudstaal (© foto’s). Zij schreven eerder een blog over de problematiek van de Ezidi vluchtelingen: “Er blijft ons niets over.” 

Foto 1 Edien

Straatje in het Ezidi kamp

Foto 2 Edien

Iedere ochtend worden de tenten opgeruimd. Het beddengoed, dwz de van wol gemaakte matrassen en dekbedden, liggen overdag in mooie stapels recht naast de ingang van de tent. Elke avond opnieuw worden de bedden tevoorschijn gehaald en uitgerold.

Lees verder

Sorrow and anger in Ethiopia

Aheza Kahesai, on the far right, mourns the loss of her 38-year old son, killed by Islamic State militants in Libya. (Marthe Van Der Wolf/VOA)

Aheza Kahesai, on the far right, mourns the loss of her 38-year old son, killed by Islamic State militants in Libya. (Marthe Van Der Wolf/VOA)

By Marina de Regt

While Europe is discussing its immigration policies after last week’s disasters in the Mediterranean, Ethiopia is mourning the deaths of Ethiopian migrants during three dark events in the past three weeks. First the country was in shock when people heard about the outrageous violence against migrants, amongst whom many Ethiopians, in South Africa. At least three Ethiopians were killed and many more were victims of the recent xenophobic practices. A few days later the horrible news of the killing of thirty Ethiopian Christians by Islamic State (IS) in Libya led to a new wave of disbelief and disgust. And last week the drowning of more than one thousand migrants on their way to Europe caused a third shock as many Ethiopians make the same trip.

Lees verder