Tagarchief: migranten

Mandela, Lampedusa, en Zwarte Piet: een historische contextualisering

Door Oscar Salemink Toen Nelson Mandela op 5 december 2013 overleed, was dat meer dan voorpaginanieuws. Het was een schok voor de hele wereld. Vooral politici waren er als de kippen bij om zich te koesteren in het charisma van Mandela. De president van het machtigste land ter wereld – die leiding geeft aan een wereldwijd afluisterprogramma en met de resultaten mensen (“terroristen”) volautomatisch vanuit de lucht laat afschieten– verklaarde het voorbeeld van Mandela te willen volgen, namelijk “to make decisions guided not by hate, but by love, to never discount the difference that one person can make, to strive for a future that is worthy of his sacrifice.” Een voormalige premier van Nederland –die politiek verantwoordelijk was voor de grootste massaslachting op Europees grondgebied na de Tweede Wereldoorlog maar nooit verantwoording daarvoor heeft afgelegd, en die na zijn premierschap heeft gegrossierd in lucratieve commissariaten van diverse al dan niet onder zijn bewind geprivatiseerde staatsbedrijven– vertelde de media dat hij had gehuild toen Mandela werd vrijgelaten. Iedereen koestert hem of was een vriend en bewonderaar van wijlen Mandela, die echter tijdens zijn gevangenschap door vele westerse politici voor terrorist werd versleten als leider van de gewapende arm van de ANC.  Lees verder

Inburgeren in Nederland

haring_3Door Matthias Teeuwen. Elke woensdag een ochtendje Nederlands leren. Dat staat je te wachten als je wilt inburgeren in Nederland. En de Nederlandse taal is geen makkelijke taal. In februari besloten wij, acht eerstejaars (en nu tweedejaars) studenten antropologie op de VU, de inburgeringscursus als onderwerp voor ons kleinschalige onderzoeksproject te kiezen. We wilden in ons onderzoek de kant van de inburgeraar belichten. Wat zijn de ervaringen van iemand die moet inburgeren? Wat vindt hij of zij van de lessen en van de docenten? En belangrijker nog, hoe helpt alles wat hij/zij leert met het integreren in de Nederlandse samenleving? De centrale vraag voor ons onderzoek was: Hoe draagt de inburgeringscursus bij aan het inburgeren van immigranten in Amsterdam?

Om deze vraag te beantwoorden hebben we instanties benaderd die inburgeringscursussen aanbieden. Het was niet makkelijk om toegang te krijgen maar gelukkig reageerden een aantal instanties positief. We mochten bij de lessen aanwezig zijn, en hebben met de deelnemers gesproken. We kwamen er al gauw achter dat de cursussen er heel divers uit kunnen zien, en dat de cursisten heel verschillende niveaus kunnen hebben. Sommige cursisten wisten nog helemaal niets van de Nederlandse taal toen ze met de cursus begonnen, en andere cursisten hadden al een beetje affiniteit met de Nederlandse taal. Voor de docenten is dat niet makkelijk want alle cursisten hebben persoonlijke aandacht nodig. Tijdens ons onderzoek hebben we ook een beetje aan “participerende observatie” gedaan: we mochten de cursisten helpen met hun opdrachten en oefeningen. De cursisten moeten uiteindelijk niveau A2 behalen om het inburgeringsexamen te kunnen maken. Dit examen bestaat uit drie onderdelen: lezen, luisteren en schrijven. Deze drie onderdelen worden elektronisch afgelegd. Verder zijn er nog de onderdelen Kennis Nederlandse Samenleving en de Toets Gesproken Nederlands. Lees verder

Boston, Woolwich, La Defense en een recept voor radicalisering

Door Gea Wijers  “Er lopen nog tientallen, mogelijk honderden, soortgelijke personen rond in Frankrijk” zegt een Franse woordvoerder over de moordenaar die in mei in de Parijse wijk La Defense een militair neerstak. Ook in andere immigratielanden radicaliseren  ogenschijnlijk geïntegreerde jonge migranten. Hoewel verder onderzoek de achtergronden van de moorden in Boston, de Londense wijk Woolwich, ook in mei, en La Defense zal moeten verduidelijken stroken deze feiten met de bevindingen van een onderzoek  (2009-2013) naar sociale cohesie binnen Amerikaanse, Franse en Cambodjaanse immigrantengemeenschappen. Uit dat onderzoek blijkt dat de invlechting in de nieuwe samenleving vaak op grote problemen stuit. Lees verder

Every man for himself

View-inside-the-Haitan-ShelterBy Luiza Andrade      There’s a common saying in Haiti that reads “Chak kou kou klere pou jew.” Literally, it means that each firefly can only light the path for himself. It’s a saying that represents part of the living dynamics you’ll encounter if you enter the Haitian shelter here, in Brasiléia, and I’ll tell you why.

In the past two years, entrepreneurs and company representatives from all over the Country have been coming down to the Haitian shelter to select Haitian workers to fill in job positions that have long been suffering from the Brazilians’ unwillingness to stay in what they consider to be low-paid jobs.

Around five thousand Haitians have already entered the country illegally and gotten Humanitarian Visa through this city alone. Here, after a journey that can last from 8 to 20 days, they literally sit and wait for companies to come and take them away from the shelter and into a new life.

Lees verder

Tegenstellingen in Nepal

Our masterstudents are in the field! They are sending in interesting posts from all over the globe, both to the ‘Vamos bien’ blog and to StandplaatsWereld – where we copy the ones posted on ‘Vamos bien’. See the whole series at ‘Fieldwork 2013′.

Door Brecht Zijlstra  De zon ging onder toen mijn vlucht aankwam op Tribhuvan National Airport. Ravi (mijn host) stond samen met zijn zoontje al op me te wachten toen ik het vliegveld af liep. De rit naar mijn nieuwe woonplaats was er één vol met nieuwe en schrikbarende indrukken. Luid toerende auto’s en motoren, uitlaatgassen, veel stof, slapende mensen en hutjes direct naast de snelweg… Daarbij werd het langzaam pikkedonker omdat ze hier niet de hele dag over elektriciteit beschikken. Hoe ga ik dit ooit drie maanden volhouden? Gelukkig is het huis van Ravi en zijn familie erg mooi en staat het in het rustige Imadol, slechts 10 minuten met de bus vanaf Kathmandu. Ik kreeg een enorm warm welkom van de familie Thapa, met gelijk een bord dal bhat voor mijn neus; de maaltijd die ik vanaf nu elke dag voorgeschoteld zal krijgen (rijst met linzensoep en groentencurry). Lees verder

Brazil, Haiti and nailpolish

4297580663_51d1d2549cOur masterstudents are in the field! We expect interesting posts from them, from all over the globe. Below, find the first one, talking about the fieldwork-preparations. It is by Luiza Andrade. The focus of her study will be the Haitian immigrants’ settlement in Brazil after the earthquake of 2010. During the fieldwork, she will try to gather information on their aspirations for the future and memories of the past, in an attempt to find out if such investments in migration may influence the way people perceive situations as either “temporary” or “permanent”. Her fieldwork will be conducted in Brasiléia, a small town located at the Brazilian boarder with Bolivia, where thousands of Haitian migrants have crossed the border to build a new life in Brazil.

By Luiza Andrade   I love nailpolish. Back home, I have an extensive collection of several different colors and shades. As a typical brazilian girl, I enjoy getting my nails done weekly and matching colors with clothes and accessories. Honestly, it’s part of my weekly routine. But today… today was different.  I came home from running errands and the first thing that came to my mind regarding the preparation for fieldwork was: I gotta file my nails. Lees verder

Whose social cohesion? College van Nina Glick Schiller

Whose social cohesion? Cosmopolitan anxieties and ethnographies of urbanism.

Door Ina Keuper  Op 27 september 2012 hield Nina Glick Schiller, tot deze zomer directeur van het Research Institute for Cosmopolitan Cultures van de Universiteit van Manchester in Engeland een gastcollege voor alle studenten van de afdeling Sociale en Culturele Antropologie in het kader van de jaarlijkse Antropologendag. Daarin stelde zij zich de vraag: Hoe, wanneer, waar en waarom worden mensen met een migratieachtergrond kosmopolitische stedenbouwers? Alle studenten van het eerste bachelorjaar waren verplicht een verslag te schrijven van het college; onderstaande tekst is gebaseerd op de werkstukken van drie van deze eerstejaars: Marissa Klouwer, Tim Poelman en Matthias Teeuwen.

Voorafgaand aan het college werd Glick Schiller gevraagd om te reflecteren op haar boek Nations Unbound (1994) waarin zij met Linda Basch en Cristina Szanton Blanc het transnationalisme van immigranten in New York beschreef en analyseerde en de term ‘transmigranten’ introduceerde. Zij maakten hiervoor gebruik van hun onderzoek onder immigranten uit Haïti, Grenada en St. Vincent en de Filippijnen die vele sociale, culturele, religieuze, politieke en economische  banden met hun land van herkomst combineerden met een meer of minder succesvol sociaal en economisch bestaan in New York. Dit week af van de destijds heersende theorie dat immigranten zich losmaken van het herkomstland en zich volledig assimileren in het land van vestiging. Lees verder