Keulen: een urban legend?

Keine Gewalt gegen Frauen
© APA/AFP/Roberto Pfeil

Door Peter Versteeg      Het nieuwe jaar was nog tamelijk vers toen verontrustend nieuws bekend werd. Met oudejaarsnacht zouden vele tientallen vrouwen op het Keulse stationsplein zijn beroofd en aangerand. Het aantal aangiften van aanranding is boven de 500 gestegen, waaronder twee maal verkrachting. Verschillende keren stond ik op het punt om hier iets over te schrijven, maar ik werd steeds weerhouden door de gevoeligheid rond het onderwerp.

Zoals inmiddels gebruikelijk, is het weer flink laveren tussen politieke correctheid en de mening van de ‘anderen’. Die ‘anderen’ moeten we, omdat ze ‘anders’ zijn, bewust opzoeken. We moeten het gesprek aangaan. Op internet uiteraard, waar overigens ook de “politiek correcte” meningen verrassend slecht te verdragen zijn (met als dieptepunt iemand die beweerde dat de vrouwen die naar de politie gingen Pegida-aanhangers waren en de ernst van het incident daarmee onbeschaamd afdeed).

Echter, meer nog werd ik weerhouden doordat er steeds meer feiten naar boven kwamen over de gebeurtenissen in Keulen. Alles wat er op het ene moment beweerd kon worden, zou het volgende moment alweer kunnen worden ontzenuwd door nieuwe informatie. Want waren er nu duizend mensen op het plein, waren er duizend Noord Afrikaans/Arabisch uitziende mannen, of waren er duizend aanranders? En dat was nu precies wat mij opviel: ‘Keulen’ leek een urban legend te worden. Een verhaal dat gebaseerd is op geruchten, maar desondanks voor waar wordt gehouden. Zo’n verhaal is vaak ongemakkelijk of angstaanjagend en heeft daarnaast een impliciete morele boodschap.

Afgezien van de tegenstrijdige en onduidelijke informatie die aanvankelijk naar buiten kwam, bestond het verhaal deels uit geruchten die te maken hebben met een duidelijk merkbaar onbehagen in de Duitse samenleving over de vluchtelingencrisis. De uitspraken over ‘testosteronbommen’ – mannelijke vluchtelingen uit islamitische landen die onder valse voorwendselen onze vrijheid en gastvrijheid komen misbruiken – bleken profetisch te zijn geweest. De aanranders waren ook nog eens dronken, een bewijs van hun losgeslagenheid en het niet kunnen omgaan met vrijheid, want moslims drinken natuurlijk geen alcohol. Een horde woeste barbaren tegenover hulpeloze (West Europese) vrouwen. Urban legend-achtig dus.

Terwijl Duitsland de laatste maanden het voortouw nam in de genereuze opvang van grote aantallen vluchtelingen uit met name Syrië, nam ook de onderstroom van onbehagen over de aanwezigheid van vluchtelingen toe. Zij zouden onder andere moeite hebben met het aanpassen aan Westerse normen en waarden, vooral waar het gaat over de behandeling van vrouwen. Met dit ‘absurde verhaal’ kunnen mensen hun angsten ventileren en daarmee met elkaar een moreel draagvlak creëren over een situatie die als onzeker of ongewenst wordt gezien. De urban legend maakt dit soort onbehagen tastbaar en overdraagbaar.

Maar zoals gezegd, de politierapporten hebben de geruchten al ruimschoots ingehaald. De zielige vluchteling blijkt soms een misdadiger te zijn, of in ieder geval tot misdadig gedrag in staat. Ondanks de feiten blijf ik het beeld van een flash mob van aanrandende Arabieren tegenover een grote groep witte vrouwen onrealistisch vinden. Er rest dan ook minstens één ongemakkelijke vraag: waar waren de andere mannen?

Peter Versteeg is universitair docent bij de afdeling Sociale en Culturele Antropologie aan de Vrije Universiteit. Zijn onderzoeksgebied omvat religie, identiteit, fictie en wetenschapsfilosofie.

Advertenties

2 thoughts on “Keulen: een urban legend?

  1. Frits van Oosten 11/01/2016 / 12:46

    Uit de NRC van 19 september 2015:
    Op een ander net zag ik onze eigen geblondeerde Geertje zichzelf in de Tweede Kamer vastdraaien in zijn eigen gelijk. Het was tragisch om te zien hoe de man zich krampachtig vastklampte aan een standpunt waar zelfs De Telegraaf en het Duitse Bild zich voor schamen. Het was net of hij dat ook een beetje deed. Schamen voor zijn eigen holle woorden, die hij nu eenmaal ooit gekozen heeft en die hij daarom als een mantra moet herhalen. Van wie? Van hemzelf.

    Ik zapte weg en las later in de kranten dat hij had gewauweld over het gevaar van de mannen met baarden, ofwel de testosteronbommen die een gevaar voor onze vrouwen zijn. Gevaar voor onze vrouwen? Gevaar voor onze mannen zal hij bedoelen.

    Ik woon in een deel van Amsterdam waar volgens Het Parool een enorm vrouwenoverschot is. Vruchtbare vrouwen om precies te zijn. Vruchtbare vrouwen die zich dagelijks een tennisarm tinderen in de hoop dat ze op een avond de ware hun hol in slepen. De ware is de vader van hun toekomstige kinderen. Hun eierwekkers tikken meedogenloos. Laatst hoorde ik twee prachtige vrouwen van eind dertig in de buurtkroeg klagen over de saaie Nederlandse mannen. Afwasmachine-uitruimende watjes. De dames verheugden zich verschrikkelijk op de stoet vluchtelingen die onze kant op kwam.

    De mooiste zuchtte: “Ze zijn stoer, slank, slim, hebben iets meegemaakt, hebben niet zo’n tuttige hipstermatras onder hun kin maar een echte baard, kijken begeerlijk waardoor je je weer vrouw voelt en het zijn gelukzoekers! Ze willen iets van hun toekomst maken!” “En volgens Geert zijn het niet alleen gelukzoekers, maar ook testosteronbommen”, lachte de ander. “Als ik ergens aan toe ben…” Toen vroegen ze aan mij of ik wist waar ze de meeste vluchtelingen konden vinden. Ik gokte op Nijmegen. Daar hebben ze namelijk de beste blarenprikkers en daar zijn die jongens na hun stevige wandelingetje van een paar maanden wel aan toe. Voor ik het wist waren de dames vertrokken. Ik gokte naar hun wijzen in het oosten!

    En ik vrees dat honderden andere jonge single vrouwen ook afreizen naar de tentenkampen in de hoop dat ze daar hun verse echtgenoot zullen treffen. Alleen al het feit dat deze mannen geen snars om voetbal geven werkt zeker in hun voordeel.

    Ik denk dat dat de angst van Geertje en zijn rechtse kornuiten is. Er komt vers bloed in de gedaante van een paar duizend mooie jonge mannen met een oosters temperament. En daar kan de gemiddelde PVV’er niet tegenop. Die hangt met zijn overgewicht op de bank en kijkt naar soortgenoten die, aangemoedigd door de zoon van Ron Brandsteder, yoghurt in elkaars bek spugen, terwijl er een opgewonden meute omheen zit te joelen.

    De hunkerende vrouwen zijn klaar met dit type mannen. Ze willen een Irakees, een Koerd of een Syriër. En ze mijmeren zacht over de prachtige kinderen die dit soort combinaties oplevert. Wat een heerlijke toekomst!

    • Tim 13/01/2016 / 12:24

      @Frits: Wat een irrelevante reactie welke de plank behoorlijk mis slaat. De ‘onderbuik angst’ die op dit moment heerst wordt gevoed door de vrees voor verkrachtingen/aanrandingen/onoprechte motieven van vluchtelingen. Het is aan ons de taak om realistisch te blijven kijken naar het vluchtelingenvraagstuk, wat de verwijzing naar zogenaamde concurrentie voor de westerse man hier mee te maken hebt zie ik niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s