De brief van Ayşenur Parıldak

Door Mehmet Sahin       Op 2 oktober 2016 wordt er een klein briefje gesmokkeld uit een gevangenis in Ankara. Daarna verschijnt deze brief in een links georiënteerde Turkse krant die een stem probeert te geven aan de kritische geluiden tegen de huidige trend van massale vervolgingen door de Turkse overheid. De schrijver van dit briefje is een student en correspondent van 26 jaar, Ayşenur Parıldak, die meteen na de couppoging van 15 juli vastgezet werd door de Turkse veiligheidspolitie in Ankara. Volgens de Turkse autoriteiten zou deze coup beraamd zijn door de aanhangers van de Gülenbeweging in het leger. Ik vind het erg problematisch om een oordeel te vormen over deze claim vanwege de monopolistische positie van de Turkse regering op de kennisproductie over dit onderwerp.

Er zijn wel betrouwbare onafhankelijke journalistieke bronnen met persoonlijke contacten in het leger die aannemelijk maken dat deze coup gepleegd zou zijn door een samenwerking van de verschillende stromingen binnen het leger onder andere de officieren die verbonden zijn aan de Gülenbeweging. Ze baseren hun theorie op het feit dat het aantal aan Gülen gelieerde officieren nooit in staat zou kunnen zijn om alleen een coup te plegen. Tegelijkertijd denken zij dat Gülen-officieren een belangrijke rol gespeeld hebben om hun politieke vijand Erdoğan op deze manier uit te schakelen. Het beeld rondom deze coup wordt nog gecompliceerder wanneer de leider van de Gülen beweging elke betrokkenheid bij deze coup ontkent.

Ayşenur werd officieel door de officier van justitie beschuldigd omdat een Turks internetfenomeen, Fuat Avni, haar volgde op twitter. Ze weet zelf ook niet waarom hij haar gevolgd heeft op haar openbare account die overigens toegankelijk was voor iedereen. Avni was de persoon die allerlei vertrouwelijke informatie vanuit de Turkse overheidskringen openbaar maakte in de sociale media. Tevens werd Ayşenur ervan beschuldigd dat ze een rekening had bij een bank die gelieerd is aan de Gülenbeweging. Het is eigenlijk paradoxaal dat ze geconfronteerd werd met dit soort vragen omdat de huidige regering jarenlang met deze beweging samengewerkt heeft. Daarom was het eigenlijk heel normaal voor vele mensen een rekening te openen bij een bank die gesteund en gepropageerd werd door de Turkse regering. Bij de openingsceremonie van deze bank was zelfs de huidige president Erdoğan aanwezig als een van de prominente gasten.

De derde beschuldiging was dat ze gewerkt heeft als een correspondente voor een legitieme en legale krant die gelieerd was aan dezelfde beweging – tot begin maart 2016 werkte zij bij deze krant, waarna het dagblad werd overgenomen door de Turkse overheid. In haar brief zegt Ayşenur dat de officier van justitie haar ook beschuldigd heeft op basis van een bonnetje van Starbucks in haar portemonnee. Ze zegt in haar brief dat de officier zo creatief was dat hij dacht dat zij gratis gebruik maakte van wifi van Starbucks om in contact te komen met Fuat Avni die allerlei vertrouwelijke informatie verspreidde via Twitter.

Ayşenur zou deze zomer afstuderen en beginnen als advocaat in Ankara. Ze studeerde rechten aan de universiteit van Ankara. In haar brief zegt zij dat ze allerlei seksueel misbruik en gewelddadige praktijken moest doorstaan tijdens haar verhoor op het politiebureau. Een celgenoot heeft haar polsen doorgesneden. In aanwezigheid van de politieagenten moest een andere vrouwelijke celgenoot al haar kleren uitdoen. Ayşenur zegt tot besluit in haar korte brief dat ze al 19 dagen in een isoleercel zit. Ze maakt zich vooral zorgen dat men haar vergeet. Het meest pijnlijke aan deze brief is dat de landelijke mainstream media er geen enkele aandacht aan geschonken heeft. Vanuit dit perspectief is de zorg die ze uitspreekt in haar brief een terechte constatering.
Haar relatie met de Gülenbeweging heeft haar een grote verdachte en vijand gemaakt in de ogen van de machthebbers. Ayşenur is niet de enige die zulke bizar en onmenselijk leed moest doorstaan na de couppoging van 15 Juli. Na deze datum is de regering meteen begonnen met massale ontslagen bij alle overheidsorganen en het sluiten van bedrijven, scholen, universiteiten, ziekenhuizen en internaten. Later heeft de regering ook de linkse en Koerdische oppositie op een zelfde manier aangevallen. Vanwege de maatregelen is er zelfs een Koerdische zender opgeheven die 24 uur per dag tekenfilms uitzendt voor kinderen. Deze couppoging lijkt zo een effectief instrument voor de regering om geleidelijk alle oppositiekrachten uit te schakelen.

In tabel 1 zien we de tot nu toe verrichte schade in Turkije. Het meest zorgwekkende is dat er geen einde lijkt te komen aan deze vervolgingen. Het is dramatisch te zien dat er tot nu toe duizenden mensen gearresteerd en aangehouden zijn. Volgens lokale mensenrechtenorganisaties zijn er duizenden ambtenaren ontslagen van wie de gezinnen hard getroffen worden door het gebrek aan financiële middelen. Door het verlengen van de noodtoestand tot 15 januari 2017 zijn er grote zorgen dat de regering doorgaat met deze massale vervolgingen. Intussen gebeurt er ook iets anders. Er zijn mediaberichten dat door de overheid geconfisqueerde bedrijven toebedeeld worden aan de mensen met sterke banden met de regerende partij. Koza, een van de grootste bedrijven gelieerd aan de Gülenbeweging, die overgenomen is door de overheid, wordt ter waarde van 12 miljard euro verkocht aan de vervoermaatschappij Metro.

Nu wil ik terugkomen op de slotzin in de brief van Ayşenur die bang is om vergeten te worden in de gevangenis van Ankara. Ik voel haar machteloosheid en zie met veel verdriet dat haar zorg helemaal terecht is. Door de angst die heerst onder de bevolking zijn er alleen maar hier en daar dissidenten die proberen de ernstige mensenrechtenschendingen in Turkije ter sprake te brengen. De oude tegenstellingen van seculier/religieus, pro-Gülen/anti-Gülen en Koerd/Turk die de oppositie verdeelt in de verschillende kampen, maken dat mensen als Ayşenur toch vergeten worden.

Mehmet Sahin is promovendus binnen de afdeling Sociale en Culturele Antropologie. Hij verricht promotieonderzoek naar de Gülenbeweging in Nederland.

Advertenties

5 thoughts on “De brief van Ayşenur Parıldak

  1. Halil Koc 25/10/2016 / 09:30

    Het is erg tragisch verhaal. Eerste keer dat iemand aandacht geeft aan een concrete gebeurtenis naar aanleiding van coup in Turkije.

  2. ayse kurt 26/10/2016 / 14:05

    Hij zegt helemaal niets over 400 dodelijke slachtoffers op de dag van de coup. Vroeger was deze gast heel scherp en eerlijk. Langzamerhand wil hij ook lekker erbij horen en carrière maken. Ik moet wel erbij zeggen dat dit stuk me erg teleurgesteld heeft.

  3. ayse kurt 26/10/2016 / 14:13

    Het is ook verwarrend om te begrijpen. Vroeger beschuldigden Gulen aanhangers dat hij hen zwart maakte. Ze kunnen nu blij zijn dat hij toch hun kant gekozen heeft vanwege zijn woede tegen Erdogan.

  4. Murat Tunc 28/10/2016 / 11:43

    wanneer komt zijn thesis uit? ik ben wel nieuwsgierig naar zijn analyses.

  5. Emine 16/11/2016 / 15:14

    sterk onderbouwd verhaal. Het is wel leuk dat een man zo’n onderwerp behandelt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s