Ayahuasca teaches Europe

Igreja Céu de Maria, na Holanda (Foto de arquivo: Santo Daime)

By Barbara Arisi

The ancient drink ayahuasca or daime is one of the powerful forces that connects the seemingly distant worlds of Amazon and Europe, ‘indigenous’ and ‘metropolitan’. It is born from the encounter and circulation of many traditions such as popular Catholicism, local shamanism and the Afro-Brazilian  pantheon. Forest beings such as the snake, the jaguar and the humming bird coexist in rituals with saints, gods and spirits. The result is a unique and powerful experience for those who humbly surrender to learn what ayahuasca, a beverage prepared with the jagube vine and the leaves of the chacrona, has to teach. Lees verder

Regen op een maandagochtend

door Lysanne Vrooman

Op een maandagochtend in februari word ik wakker. Met de slaap nog in mijn ogen pak ik mijn telefoon om te kijken hoe laat het is. Ondanks dat het net acht uur is, zie ik veel notificaties van Facebook op mijn schermpje staan. De notificaties komen uit de Facebook-groep van de vrijwilligersassociatie (Baobab Experience) waarbij ik nu al zo’n zes weken meeloop en onderzoek doe in Rome. Ik lees de berichten en begrijp dat de politie is langs geweest bij het ‘kamp’ dat is opgezet voor de migranten om in te overnachten. De politie heeft de tenten leeggemaakt, opgeruimd en enkele migranten meegenomen naar het hoofdbureau voor een controle. Er wordt gevraagd of eenieder die beschikbaar is zo snel mogelijk kan komen. Lees verder

Ramadan Kareem, my beloved Yemen

Sana'a
Dark clouds over Yemen

By Marina de Regt    Last Saturday the holy Muslim month of Ramadan started. Ramadan, a month of fast-ing and feasting, a month of contemplation, a month that should be full of joy and happiness. In Ramadan Muslims experience what it means to be hungry which will make them cherish what they have and feel compassion for those who are poor and hungry. Who will fast Ramadan in Yemen this year? Are there still people left who are not starving to death? Are there still Yemenis who need Ramadan to know what it is like to be poor and hungry? Lees verder

Negligent NGO with happy parents: Voluntourism and the voice of the local beneficiaries

The NGO is located in little town in the peripheries of Arequipa

Pauline van der Valk        I have always had a keen interest in the local beneficiaries’ perspective on development projects. It was only when I started my Masters in Anthropology that I learned more about the phenomenon of voluntourism. Scholars agree voluntourism is part of the tourism sector, but also acknowledge voluntourists combine leisure activities with development practices. For this reason I found this niche market in the tourism sector highly intriguing and I decided to focus my thesis on voluntourism rather than on development. During my preparatory work I had read up on voluntourism, and the first discovery I made was that opinions on voluntourism differ greatly. There is a myriad of works concerning this topic, and I read it all – from moderately positive scholars claiming voluntourism increases mutual cultural understanding, to plain depressing works from scholars arguing voluntourism reinforces underlying global North – global South power relations. My main interest was in gaining the perspectives of those on the receiving end of the voluntourism chain. For this reason I focused my research on the experiences of the local parents and their children involved in voluntourism: the local beneficiaries. I choose this particular topic because during the preparation for my fieldwork I was rather surprised to find that the perspective of the local beneficiaries was often overlooked or under highlighted.
Lees verder

Dreaming of Falafel Country: A Glimpse on Israeli, Palestinian and Foreign Visitors’ Perceptions of an Ecological Peace Project

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Food in EcoME is mostly vegan and vegetarian in order to be able to host people from diverse religious and cultural backgrounds. Many participants love it, others have to get used to it. Photo by the author.

By an anonymous researcher        I am reading through my field-notes, getting immersed in the life 4.200km from here. Back from researching a peace project in the West Bank, I feel touched by both precarious lives and people’s good intentions.

EcoME (“Ecological Middle East”) assembles Israelis, Palestinians and foreign visitors and offers them a space to meet in the middle of intractable conflict. Sustained by volunteers, it promotes a simple lifestyle and activities respective sustainability, non-violent communication and arts. The project has a holistic approach, aims to cover spiritual, social, economic and environmental aspects. It draws on ideas from the global ecovillage movement. Lees verder

Kaaskop in Marokko

DSC_6222Door Edien Bartels en Lenie Brouwer    “Wat nemen Marokkaanse Nederlanders mee op vakantie naar Marokko? Kaas en pindakaas!” Dit vertelt Mohammed Abdel, een Marokkaanse Nederlander uit Rotterdam, enthousiast als we zijn kaasfabriekje bezoeken in Magdahr, een dorpje in het noordoosten van Marokko, tegen de Algerijnse grens. We zijn in dit gebied voor onderzoek naar achtergelaten vrouwen en kinderen en verrast deze man te ontmoeten. Tien jaar geleden heeft hij  voor het eerst bedacht een kaasfabriek op te zetten en inmiddels heeft hij  zijn droom verwezenlijkt. Met een team van zes mensen, waaronder twee remigranten uit Nederland, heeft hij hier de afgelopen jaren  aan gewerkt. En nu is hij nu mede-eigenaar.  Veel Marokkaanse migranten in Nederland zouden graag een eigen bedrijf willen opzetten in Marokko, maar weinigen lukt het. Hiervoor zijn veel redenen te bedenken, zoals het ontbreken van financiële middelen, kennis van het product en van de Marokkaanse bureaucratie. Hij vertegenwoordigt met dit project de discussie over migratie en ontwikkeling: een succesverhaal dus. Lees verder

Dancing to the State: Ethnic Compulsions of the Tangsa in Assam

GateBy Meenaxi Barkataki-Ruscheweyh            Let me begin by telling you a little bit about myself, the region and the people — the Tangsa — with whom I worked and some of the questions that I explored. Although I live in Germany now, I am Indian, more specifically an Assamese from the state of Assam in northeast India. Northeast India is a region which is geographically (and according to many, also emotionally) remote from the national capital at New Delhi. Separated from the rest of India except at a corridor, not much more than 20 kms at its narrowest, this region is surrounded by Bangladesh, Myanmar, Nepal, Bhutan and the Tibet region of China. Lees verder

Het verhaal achter haar Ugandese haar

1
“Een vriendin op een ‘boda boda’ (motortaxi) op weg naar het Victoriameer”

Door Esther Platteeuw            Op een warme dag in maart loop ik in de straten van Jinja Town op weg naar het internetcafé ‘The Source’. Met Oegandese radiomuziek in mijn oren zonder ik me af van de blikken, handgebaren en het ‘Mzungu’ geroep waar je als blanke veel mee geconfronteerd wordt in deze Afrikaanse stad. Ik ben net een straat overgestoken waarna mijn aandacht van een Oegandees popliedje naar de realiteit op straat wordt getrokken, ‘Esther’, ‘Esther’ hoor ik opeens. Automatisch draai ik mijn hoofd om en zie daar de stralende lach van een Ugandese meid van ongeveer dezelfde leeftijd als ik. Een gevoel van schaamte komt op omdat ik haar niet meteen herken, terwijl zij mijn naam wel kent. Na een paar tellen van onbegrip en vliegensvlug nadenken, besef ik dat een vriendin voor me staat. “Oh, it’s you, Fatima!”, zeg ik enigszins opgelucht. “Yeah, it’s me”, reageert ze, “I changed my hair, haha”. Lees verder

No space for grief

In the shelter, a girl on her way to work in the fields

By Aniek Santema       The floor in Ouzai where Mariam lives becomes a familiar place. I know the people in this corner of the tall building and they greet me happily when I visit them. Today, the stairs that lead up to this floor are slippery and covered with garbage like empty bags of chips, chocolate wraps and orange peels. While climbing up the stairs to the third floor, I pass by some small kids with stains on their clothes, faces and hands, running and playing on the stairs. The youngest must be around 2 years old. Many of the kids walk around on bare feet, even though it is not warmer than 12 degrees today. 3 boys come down the stairs while playing loud music on one of their phones. On Mariam’s floor, I find Aziza playing with some small kids in the gallery, away from the dark rooms, getting some daylight. The colourful laundry that hangs outside to dry gives some colour to the grey building that breaths hopelessness. I follow the small, dark corridor in the left corner of the floor and knock on Mariam’s door. – Fieldnotes, 6 March 2017

Lees verder

Auschwitz: Bijna onvoorstelbaar

We were told we would take a nice shower and we would see each other soon again. When I smelled the dead people I knew we would see each other again soon indeed – Onbekend

Door Charlotte Dijkhoff       Op dinsdag 10 januari 2017 begon mijn reis naar Polen. De voornaamste reden om naar dit land te gaan was om Auschwitz te bezoeken. Auschwitz is de grootste verzameling van concentratie- en vernietigingskampen die tijdens de Tweede Wereldoorlog door nazi-Duitsland waren opgezet. Het was een indrukwekkende reis die ik nooit zou vergeten. Een ervaring die een mens niet in de koude kleren gaat zitten. Nog geen tachtig jaar geleden zijn hier miljoenen mensen, merendeels Joden, politieke gevangenen en personen die tot andere etnische minderheden behoorden, om het leven gebracht. Zij stierven door uitputting, overwerk, honger, lijfstraffen, medische experimenten, ziektes of door willekeurige executie. Lees verder

A day in Makata village (Malawi)

The neighbour baking mandasi early in the morning


Liza Koch
        My day starts at 5:15 because of the noise outside. The sun is rising and people are starting their day. My ‘host mom’ is already fully dressed and almost finished cleaning her house. She pushes her daughter to get ready for school. When I go outside I see the neighbour baking mandasi (comparable to our new year dough balls), she starts around 4 o’clock in the morning to sell them later at the small market 200 meters from here. Lees verder

Dreamocracy: vluchtelingen als expert-docenten op middelbare scholen

Door Freek Colombijn    Mijn ouders waren tieners toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak en in de twintig toen Nederland bevrijd werd. Ze hebben aan den lijve ondervonden hoe het is om te leven in een land dat niet meer vrij is. Mijn moeder werkte als koerierster voor het verzet en mijn vader werd te werk gesteld in Duitsland en dook tijdens een verlof in Nederland onder om niet terug te hoeven. Ze hebben hun kinderen zeker niet achtervolgd met verhalen over de oorlog, maar wat wij wel met de paplepel ingegoten kregen was het belang van democratie en vrijheid. Vrijheid is niet vanzelfsprekend, 5 mei is een dag om de vrijheid te vieren (en 4 mei een dag om stil te staan bij de mensen die hun leven verloren in de strijd om de democratie te herstellen). Bij elke verkiezing gingen zij, en ga ik, stemmen: als een recht, maar ook als een plicht en als een voorrecht. Lees verder

Islam Nusantara: Conferentie over een vreedzame Islam.

WhatsApp Image 2017-03-28 at 00.14.59Door Freek Colombijn. Van 27-29 maart vond in Nederland de “1st Biennial International Conference on Moderate Islam in Indonesia” plaats. De conferentie was georganiseerd door de Nederlandse afdeling van Nahdlatul Ulama (NU). NU is een traditionele, Soennitische beweging in Indonesië, die claimt 40-90 miljoen leden te hebben (de cijfers verschillen nogal). De eerste dag vond plaats op de Vrije Universiteit, waarna de conferentie zich verplaatste naar Den Haag, Leiden en Badhoevedorp.

De conferentie was deels een interne NU aangelegenheid, maar had vooral op de eerste dag een duidelijke boodschap aan de buitenwereld. De Islam is groter dan het Midden-Oosten en, sterker, de meeste Moslims komen niet uit de Arabische wereld. De Indonesische Islam, of Islam Nusantara, is een tolerante, niet-gewelddadige Islam. Lees verder

Mobiliteitsproblemen in een gated community

 

SANYO DIGITAL CAMERA
Pakuwon City (alle foto’s in dit stuk zijn gemaakt door Freek Colombijn)

Door Freek Colombijn                  Normaal zoek ik voor veldwerk in Indonesië een verblijfplaats in een kampong, maar deze keer, in maart 2017, kreeg ik het aanbod een week in een appartement in een gated community te wonen. Pakuwon city is een van de vele gated communities van Surabaya. Een gated community is een wijk voor de middenklasse of elite die zich afschermt van wat in hun ogen het gewone volk is. Zij vinden het gewone volk vaak wat beangstigend: luidruchtig, vies, aanstootgevend, onvoorspelbaar, enzovoort. Er zijn een aantal manieren om zich tegen die beangstigende gewone wereld te beschermen en de belangrijkste is natuurlijk de hoge prijs van de woningen in een gated community. Ook buiten de deur eten, wat in Indonesië heel gewoon is, is in Pakuwon City voor de gewone bevolking onoverkomelijk duur. De vele karretjes met ter plekke bereide maaltijden, die in kampongs een enorm aanbod aan goedkoop en lekker eten geven, worden in Pakuwon City geweerd. Iemand met een minimuminkomen komt meteen in de financiële problemen in een gated community.

 

Lees verder

Aesthetics or Ethnography? Notes on the Amsterdam Anthropology Lecture Series (AALS)

DSCF1438
Photography by Omar, one of Termeer’s respondents

By Matthias Teeuwen            When one thinks of a Muslim artist in the Netherlands one naturally thinks of someone who, with his or her art, tries to address issues of integration, tensions between Islam and secularism or the clash between Islamic and western society. Because that is what art by Muslims in the Netherlands is supposed to be about. Right?

In last week’s AALS lecture Dr. Bregje Termeer came to talk to us about her dissertation research on artistic strategies of young Muslim artists living in the Netherlands. What she discovered was that these artists did not subscribe to the definition of what art by Muslims is supposed to be. These artists were, as Termeer called it, ‘disengaging culturalism’.

Lees verder