Dreaming of Falafel Country: A Glimpse on Israeli, Palestinian and Foreign Visitors’ Perceptions of an Ecological Peace Project

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Food in EcoME is mostly vegan and vegetarian in order to be able to host people from diverse religious and cultural backgrounds. Many participants love it, others have to get used to it. Photo by the author.

By an anonymous researcher        I am reading through my field-notes, getting immersed in the life 4.200km from here. Back from researching a peace project in the West Bank, I feel touched by both precarious lives and people’s good intentions.

EcoME (“Ecological Middle East”) assembles Israelis, Palestinians and foreign visitors and offers them a space to meet in the middle of intractable conflict. Sustained by volunteers, it promotes a simple lifestyle and activities respective sustainability, non-violent communication and arts. The project has a holistic approach, aims to cover spiritual, social, economic and environmental aspects. It draws on ideas from the global ecovillage movement. Lees verder

Zomaar een ochtend in het veld; een verslag uit Indonesië

SPWFreekfoto
Reclame voor Citraland

Door Freek Colombijn     Een risico van antropologisch veldwerk is dat we soms vergeten hoe sterk we gebonden zijn aan onze eigen ervaringen. We doen intensief onderzoek onder een beperkte groep mensen of in een beperkt gebied en moeten niet te snel op grond daarvan generalisaties maken voor een groter geheel. Aan deze wijsheid werd ik onlangs weer eens herinnerd.

Ik doe al jaren onderzoek naar afval en andere milieuproblemen in Surabaya, de tweede stad van Indonesië met bijna 3 miljoen inwoners. Hoewel ik door een ruim gebied rondtrek, beweeg ik me toch voornamelijk in het oudere deel van de stad. Hoezeer dat deel mijn beeld heeft bepaald, werd ik me weer eens bewust toen ik een paar dagen geleden met de auto de stad verliet. Mijn bestemming was een NGO, waarvan het hoofd me veel zou kunnen vertellen over de vervuiling van de Brantas rivier, die door Surabaya loopt. Ik sprak met hem af op zijn kantoor in Gresik, een plaats die deel uitmaakt van de agglomeratie Surabaya, waar hij een educatief programma voor een schoolklas zou verzorgen. Als deze les afgelopen was, kon ik hem spreken.

Lees verder