Categorie archief: Regio Europa

Rennen voor Erdoǧan, Gülen of Atatürk? De politisering van de Istanbul Marathon 2016

istanbulcontestDoor Heleen van der Linden          

Sport verbindt. Toch? Ook als het aan de Nederlandse politiek ligt klopt dat cliché als een bus. “Sport verbroedert, het schept een gevoel van saamhorigheid en zorgt voor ‘teamspirit’ en onderling respect.” Het bevordert niet alleen de gezondheid van mensen, maar ook participatie en sociale samenhang, aldus een citaat en parafrase uit een willekeurig lokaal PvdA-programma. De maatschappelijke ‘opbouwgedachte’ is niet ver te zoeken. Ook de KNVB, de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond, stelt in een onderzoek: “Voetbal is het grootste sociale netwerk van ons land. Het draagt bij aan de maatschappelijke thema’s vorming, gezondheid en verbinding.” Volgens sommige deskundigen heeft sport in de hedendaagse wereld zelfs de sociale functie van kerk of religie overgenomen.

Toch denken diverse sportsociologen (en ook anderen) in binnen- en buitenland daar anders over. In veel gevallen is dat wat mij betreft terecht. Sport neemt wellicht in bepaalde gevallen de functie van religie als ‘sociaal cement’ over, maar soms ook haar functie als ‘splijtzwam’. En vaak zijn grenzen tussen de domeinen sport en politiek zelfs totaal zoek. Zelf was ik getuige van de manier waarop de Istanbul Marathon ‘gekaapt’ werd door de politiek en op maatschappelijk niveau voor sommigen een polariserend evenement werd.

Lees verder

Ankara’s Long Arm: Notes on the Amsterdam Anthropology Lecture Series (AALS)

aals-sunierBy Matthias Teeuwen            Last Thursday Professor Thijl Sunier gave a lecture on the backlash in the Netherlands of the coup attempt in Turkey in July. The room was packed with students, faculty members and other people interested in the subject. What Sunier particularly succeeded in, was challenging and debunking the assumption that the concern Turkish-Dutch citizens showed with the coup and its consequences was an indication of failed integration on the part of these Turkish-Dutch citizens. Sunier argued that this is not a case of failed integration; instead, this is a case of the complex and transnational interplay between religion, citizenship and politics. Lees verder

Bruggen slaan tussen statushouders en woningcorporatie Rochdale

groepsfoto-presentatie-rochdale

Door Marit Timmerman         ‘Building bridges’. Met deze term heeft Freek Colombijn mij drie jaar geleden tijdens een open dag overtuigd om antropologie te gaan studeren. Nu, drie jaar later, heb ik heb ik de kans gehad om met mijn thesis onderzoek degene te zijn die bruggen bouwt. Van eind april tot midden juli heb ik samen met vijf andere antropologie studenten; Dorenda ten Hoopen, Kirsten van Muijden, Nathalie Pijnaker, Whitley Roefs en Franka Wijers; onderzoek gedaan naar de ervaringen van statushouders in en rond Amsterdam met hun huisvesting, en naar hoe zij hun sociale netwerken, solidariteit, participatie en integratie in de wijk en in de Nederlandse samenleving ervaren.

Lees verder

De dag van Brexit: Stof dat opwaait, stof dat neerdwarrelt en stof tot denken

Suncover

Voorblad van The Sun op 24 juni

Door Rhoda Woets            Op vrijdag 24 juni word ik om 6.00 wakker wanneer mijn telefoon piept. Ik open het bericht van een goede vriendin die al jaren in Engeland woont en geschrokken en met veel uitroeptekens haar ‘lieve mede-Europeanen’ laat weten dat haar geadopteerde vaderland gek is gewor-den. Bekomen van de schrik (leek het niet juist de goede kant op te gaan voordat ik ging slapen?) en geïnstalleerd achter een bureau op de VU is het moeilijk om mijn aandacht bij het werk te houden. Lees verder

Should we all radicalize? Anthropology in times of capitalist crises

A response to the inaugural lecture of Dimitris Dalakoglou, Chair in Social Anthropology at VU University Amsterdam.

Refugee crisis in Europe, via creative commons

Refugee crisis in Europe, via creative commons

By Herbert Ploegman            As Dimitris Dalakoglou argued in his inaugural speech “Anthropology and Infrastructures. From the State to the Commons”, on the 13th of June, “our humanity and our human lives” are truly at stake in the events unfolding at the borders of Europe. He referred in particular to the people trying to cross the Mediterranean while facing extreme risks of drowning, but also to the modified forms of governance in Southern European countries over the years that we understand as crisis. Lees verder

Nog een fijne dag!

Goedemorgen meneer, ik heb hier een brochure voor u
met als titel “Komt er ooit een eind aan pijn en verdriet?”
Mag ik die aan u aanbieden?

Nee, dank u, mevrouw, doet u geen moeite.
Prima, meneer, nog een fijne dag!
U ook, mevrouw!

Wachttoren

Door Peter Versteeg      Handelaren in eeuwige waarheden – wie krijgt ze niet aan de deur? In tijden waarin boodschappen bij voorkeur digitaal gehaald worden, is het opvallend dat het huis-aan-huis evangeliseren nog lang niet verdwenen is. Nog steeds laten vooral de Jehovah’s Getuigen zich op deze manier gelden, bekend van hun Wachttoren en thematische boekjes waarop gelukzalige of ernstig kijkende mensen prijken. De Jehova’s Getuigen maken zich dan ook druk om het einde der tijden en hopen zoveel mogelijk mensen te redden van de ondergang voordat dat einde is aangebroken. Na het horen van de groet van deze vrouw ben ik echter niet meer zo zeker van de ernst van deze boodschap. Als ongelovigen gedoemd zijn om verloren te gaan, hoe prima kan dan mijn beleefde weigering zijn? Hoe fijn is mijn dag wanneer mocht blijken dat juist vandaag de laatste dag is, te laat om nog wroeging te krijgen en naar vergeving op zoek te gaan? Twee dingen vallen hier op: ten eerste, een relativerende houding ten aanzien van hun boodschap lijkt leden van eindtijdbewegingen niet vreemd te zijn. Het is alsof de Getuige een hoofdprijs wil uitreiken maar er genoegen mee neemt dat de potentiële winnaar in plaats van de prijs in ontvangst te nemen vrijwillig onder de tram loopt. Het nieuwe leven als bekeerling, de antwoorden op prangende levensvragen – het zijn opties geworden naast vele andere opties. Ten tweede, het taalgebruik van leden van eindtijdbewegingen voegt zich naar het dwingende onpersoonlijke lingo van de dienstverlenende mens die overal en iedereen een fijne dag toewenst. Dat relativeren en die taal hebben met elkaar te maken. Waar het eeuwig zielenheil een betrekkelijke voorkeur is geworden, daar heeft het ook geen zin meer om bijzondere woorden te gebruiken. Ook al ben ik inderdaad niet op zoek naar een religieuze waarheid, ik vind de relativering van die waarheid een verarming.

Peter Versteeg is universitair docent bij de afdeling Sociale en Culturele Antropologie van de Vrije Universiteit.

Keulen: een goed begin?

25440623230_d2b1aeaa09_b

“Unser Feminismus ist antirassistisch – Reclaim feminism” (12 maart 2016, Keulen) © strassenstriche.net, via creative commons


Door Reinhilde Kōnig en Marina de Regt   
   De discussie over de gebeurtenissen in Keulen doet ons als feministen diep zuchten. Het debat rond seksueel geweld wordt al jaren gekaapt door rechtse politici en liberale onruststokers. Sinds de Amerikanen in Afghanistan oorlog voeren onder het mom dat meisjes weer naar school moeten gaan en de rechtse politieke spits in Nederland alles omarmt wat homo is, is een discussie over het beschermen van ‘onze vrouwen’ gevaarlijk dubieus. Een agenda waarin seksueel geweld en “vreemdelingen” in één adem genoemd worden, is een agenda die vrouwen- en mensenvijandig is en niets met strafvervolging van seksuele gewelddaden te maken heeft. Lees verder