Ramadan Kareem, my beloved Yemen

Sana'a
Dark clouds over Yemen

By Marina de Regt    Last Saturday the holy Muslim month of Ramadan started. Ramadan, a month of fast-ing and feasting, a month of contemplation, a month that should be full of joy and happiness. In Ramadan Muslims experience what it means to be hungry which will make them cherish what they have and feel compassion for those who are poor and hungry. Who will fast Ramadan in Yemen this year? Are there still people left who are not starving to death? Are there still Yemenis who need Ramadan to know what it is like to be poor and hungry? Lees verder

Dreaming of Falafel Country: A Glimpse on Israeli, Palestinian and Foreign Visitors’ Perceptions of an Ecological Peace Project

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Food in EcoME is mostly vegan and vegetarian in order to be able to host people from diverse religious and cultural backgrounds. Many participants love it, others have to get used to it. Photo by the author.

By an anonymous researcher        I am reading through my field-notes, getting immersed in the life 4.200km from here. Back from researching a peace project in the West Bank, I feel touched by both precarious lives and people’s good intentions.

EcoME (“Ecological Middle East”) assembles Israelis, Palestinians and foreign visitors and offers them a space to meet in the middle of intractable conflict. Sustained by volunteers, it promotes a simple lifestyle and activities respective sustainability, non-violent communication and arts. The project has a holistic approach, aims to cover spiritual, social, economic and environmental aspects. It draws on ideas from the global ecovillage movement. Lees verder

Kaaskop in Marokko

DSC_6222Door Edien Bartels en Lenie Brouwer    “Wat nemen Marokkaanse Nederlanders mee op vakantie naar Marokko? Kaas en pindakaas!” Dit vertelt Mohammed Abdel, een Marokkaanse Nederlander uit Rotterdam, enthousiast als we zijn kaasfabriekje bezoeken in Magdahr, een dorpje in het noordoosten van Marokko, tegen de Algerijnse grens. We zijn in dit gebied voor onderzoek naar achtergelaten vrouwen en kinderen en verrast deze man te ontmoeten. Tien jaar geleden heeft hij  voor het eerst bedacht een kaasfabriek op te zetten en inmiddels heeft hij  zijn droom verwezenlijkt. Met een team van zes mensen, waaronder twee remigranten uit Nederland, heeft hij hier de afgelopen jaren  aan gewerkt. En nu is hij nu mede-eigenaar.  Veel Marokkaanse migranten in Nederland zouden graag een eigen bedrijf willen opzetten in Marokko, maar weinigen lukt het. Hiervoor zijn veel redenen te bedenken, zoals het ontbreken van financiële middelen, kennis van het product en van de Marokkaanse bureaucratie. Hij vertegenwoordigt met dit project de discussie over migratie en ontwikkeling: een succesverhaal dus. Lees verder

No space for grief

In the shelter, a girl on her way to work in the fields

By Aniek Santema       The floor in Ouzai where Mariam lives becomes a familiar place. I know the people in this corner of the tall building and they greet me happily when I visit them. Today, the stairs that lead up to this floor are slippery and covered with garbage like empty bags of chips, chocolate wraps and orange peels. While climbing up the stairs to the third floor, I pass by some small kids with stains on their clothes, faces and hands, running and playing on the stairs. The youngest must be around 2 years old. Many of the kids walk around on bare feet, even though it is not warmer than 12 degrees today. 3 boys come down the stairs while playing loud music on one of their phones. On Mariam’s floor, I find Aziza playing with some small kids in the gallery, away from the dark rooms, getting some daylight. The colourful laundry that hangs outside to dry gives some colour to the grey building that breaths hopelessness. I follow the small, dark corridor in the left corner of the floor and knock on Mariam’s door. – Fieldnotes, 6 March 2017

Lees verder

Being engaged with the Middle East

Sheila Carapico (chair), Marina de Regt and Erika Cortes.

By Erika Cortes         Anthropology is a way of life. It, if I may, is life. It can present us life at its most complex state. And, more often than not, the topics we choose to work on as anthropologists usually stick with us beyond purely academic pursuits. Lees verder

Terugblik op de Bijeenkomst: ‘Jemen, een Vergeten Oorlog – #WatKanIkDoen?’

Graffiti in Jemen
Graffiti in Jemen

Door Handenur Taspinar

Maandagavond 14 no-vember is er in samen-werking met het Grote Midden-Oosten Platform en de afdeling Sociale en Culturele Antropologie van de VU een mooie bijeen-komst georganiseerd over de vergeten oor-log in Jemen. De bijeenkomst vormt on-derdeel van drieluik, met als doel  om ach-tergrondinformatie te geven over de gebeurtenissen in Jemen en om antwoord te vinden op de vraag: “wat kan ik doen?”

Voor ik binnenkom, stel ik mijzelf dezelfde vraag: hoeveel weet ik eigenlijk van de gebeurtenissen rondom Jemen? Hoe ernstig is het? Af en toe lees of hoor ik over deze indirecte oorlog tussen Saoedi-Arabië en Iran, maar meer durf ik er niet over te zeggen. Aangezien er niet zoveel over gesproken wordt zal het vast wel meevallen. Vast wel…  Lees verder

Jemen, een vergeten oorlog – #watkanikdoen?

yemenVijf jaar na de revolutie in Jemen: het land is in crisis, voedsel op rantsoen, prijzen stijgen de pan uit, mensen ontvluchten dood en verderf, en vredesinitiatieven stagneren. Hopeloos, denkt menig nieuwsredactie met als gevolg: nauwelijks beelden of nieuws uit Jemen. Marina de Regt (antropoloog verbonden aan de VU) plaatst het huidige conflict in context, ligt de verschillende kampen toe en vertelt meer over de geschiedenis en het leven in Jemen, een land waar zij gewoond en gewerkt heeft en waarover zij bijzonder veel weet. Lees verder

Antropologisch portret van de Egyptische Revolutie

Filmposter 'Ik ben het volk'
Filmposter ‘Ik ben het volk’

Door Ellen van de Bovenkamp

Egypte 2011: net als documentairemaakster Anna Roussillon terug is in Frankrijk breekt de revolutie uit. Ze baalt verschrikkelijk dat ze dit historische moment mist. Toch is ze er vervolgens in geslaagd een fantastische documentaire over die revolutie te maken. Ana Ash-Sha’ab – ‘Ik ben het volk’ – werd zeer lovend ontvangen op Europese filmfestivals.

Lees verder

Yemen’s broken youth

Break the Silence #SupportYemen March 2011
#SupportYemen March 2011

By Marina de Regt     “Aunt, if you know any way to migrate to Europe plz just tell me, I wanna run away from this world”. Said, the son of one of my Yemeni friends, sent me this Facebook message some time ago. I was shocked and first did not know what to answer him. While I got used to phonecalls from my friend Noura, who I support financially (see blog), the desperate situation in Yemen had never reached me through chat messages on Facebook.

Lees verder

Keulen: een urban legend?

Keine Gewalt gegen Frauen
© APA/AFP/Roberto Pfeil

Door Peter Versteeg      Het nieuwe jaar was nog tamelijk vers toen verontrustend nieuws bekend werd. Met oudejaarsnacht zouden vele tientallen vrouwen op het Keulse stationsplein zijn beroofd en aangerand. Het aantal aangiften van aanranding is boven de 500 gestegen, waaronder twee maal verkrachting. Verschillende keren stond ik op het punt om hier iets over te schrijven, maar ik werd steeds weerhouden door de gevoeligheid rond het onderwerp. Lees verder

Europa kan vluchtelingen goed gebruiken

Door Erik van Ommering         Europa kan gemakkelijk oorlogsvluchtelingen op-vangen. Niet piepen dus, maar gewoon: welkom zeggen.

Het groeiende aantal vluchtelingen dat Nederland bereikt, is eerder een test voor onze waarden dan voor onze instituties. Met een comfortabele vierde plaats op de mondiale Human Development Index en een dertiende positie op de lijst van landen met het hoogste bruto nationaal product per hoofd van de bevolking hoeft Nederland gelukkig geenszins bang te zijn dat de instroom van een relatief klein aantal vluchtelingen onze samenleving of cultuur opeens zal ontwrichten.

Lees verder

Propagating Romance: The Islamic State

is-on-twitterBy Yoram Kannangara            The commencement of the new millennium and the age of global networks, 9/11, The Gulf War(s) semantics, Al-Qaeda, and incessant turmoil in the Middle-East. These are all small pieces of the puzzle that, put together, shows a fragment of the Islamic State’s (IS) rise. Ultimately it becomes trivial to question how and why IS came into existence and who is to blame, a vicious circle many an academic has tumbled into. That would be similar to attributing the puzzle’s image to a starting piece, a redundancy because it doesn’t matter where one starts as in the end all the pieces will come together anyway displaying the same picture. Lees verder

Een zaak van leven of dood

IMG_0639Door Marina de Regt. Afgelopen vrijdag is er een bestand afgekondigd in de al ruim drie maanden durende oorlog tussen Saoedi-Arabië en de Houthis in Jemen. Dit bestand is uitermate hard nodig want de situatie in Jemen is ronduit verschrikkelijk. Volgens de meest recente gegevens van de humanitaire coördinator van de VN hebben momenteel 21 miljoen Jemenieten behoefte aan humanitaire hulp (op een totale bevolking van 25 miljoen), en zijn meer dan één miljoen mensen ontheemd. Er zijn al meer dan 3000 doden gevallen en 15.000 gewonden, waaronder heel veel burgers. Het dagelijkse leven in Jemen is sinds de bombardementen tot stilstand gekomen. Er is slechts een aantal uren per dag elektriciteit, er is nauwelijks water meer beschikbaar en benzine en diesel zijn al maandenlang schaars. Het gevolg is dat er nauwelijks auto’s meer rijden, mensen niet meer naar hun werk kunnen, generatoren niet meer werken, en het openbare leven vrijwel compleet tot stilstand is gekomen. Bovendien is Jemen voor 90 procent afhankelijk van import, en wordt er sinds eind maart niets meer ingevoerd omdat havens en vliegvelden zijn gesloten. Medicijnen en voedsel raken langzaam op, met alle gevolgen van dien.

Ik heb jaren in Jemen gewoond en gewerkt, en heb er talloze vrienden en vriendinnen. In de afgelopen maanden heb ik met een aantal van hen contact onderhouden, maar de uitzichtloosheid die uit deze gesprekken blijkt maakt het voor mij steeds moeilijker hen op te bellen. Iedereen zit thuis, niemand gaat meer naar zijn of haar werk, ze ontvangen geen salaris meer en leven van hun spaargeld. Er is geen transport meer, geen elektriciteit om naar de televisie te kijken of de airconditioning te gebruiken (wat vooral rampzalig is in de kustgebieden waar de temperatuur in de zomer heel erg hoog is). Kinderen gaan niet meer naar school of de universiteit. Iedereen zit doelloos thuis te wachten tot de situatie verbetert. In de telefoongesprekken weet ik vaak niet wat ik moet zeggen, maar ik weet dat het belangrijk is dat ik mijn betrokkenheid blijf tonen. Lees verder

Dagelijks leven in het vluchtelingenkamp van Kobani in Suruc, Diyarbakir, april 2015

Deel twee van een foto essay door Edien Bartels, Trudie Visser (tekst) en Marije Koudstaal (© foto’s). (Deel één) Zij schreven eerder een blog over de problematiek van de Ezidi vluchtelingen: “Er blijft ons niets over.” 

TUR_1504110032
Dagelijks leven in vluchtelingenkamp Suruc. In dit kamp wonen vluchtelingen uit Kobani en omstreken. Nadat Kobani is terug veroverd op IS gaan de meeste vluchtelingen terug. Mannen gaan vooruit om de stad Kobani weer leefbaar te maken. Vrouwen blijven langer in het kamp wonen met de kinderen tot het veilig is in Kobani. Ondertussen gaan families zo nu en dan terug. Het kamp is opgebouwd op een braakliggend stuk grond. De hele oppervlakte is bedekt met keien. Eenvoudige voorzieningen zijn opgetrokken; er is een douche en wasruimte, keuken en toiletgroep. Er is elektriciteit aangelegd. Elke tent beschikt over licht en in de winter had iedereen een elektrisch kacheltje. “God zij dank toonde deze winter mededogen,” aldus de opzichter.

Lees verder

Dagelijks leven in het vluchtelingenkamp Singar van Ezidi’s, Diyarbakir, april 2015

Foto essay door Edien Bartels, Trudie Visser (tekst) en Marije Koudstaal (© foto’s). Zij schreven eerder een blog over de problematiek van de Ezidi vluchtelingen: “Er blijft ons niets over.” 

Foto 1 Edien
Straatje in het Ezidi kamp
Foto 2 Edien
Iedere ochtend worden de tenten opgeruimd. Het beddengoed, dwz de van wol gemaakte matrassen en dekbedden, liggen overdag in mooie stapels recht naast de ingang van de tent. Elke avond opnieuw worden de bedden tevoorschijn gehaald en uitgerold.

Lees verder