Bijdragen aan genderrechtvaardigheid

Wo-men
© WO=MEN

Door Ina Keuper            Mijn recente deelname aan de algemene ledenvergadering van de vereniging WO=MEN, Women Equals Men, stimuleerde mij om dit stukje te schrijven. Opnieuw werd ik uitgebreid geïnformeerd over diverse actuele kwesties rond genderongelijkheid en de structurele achterstelling van meisjes en vrouwen in Nederland en elders en hoe dat aan te pakken. In een workshop met Jamila Talla van de organisatie Voice of Afghan Women werd ik mij weer bewust van de nare gevolgen van een genderblinde hulpverlening aan vluchtelingen en hoe dat te voorkomen zou zijn. Hieronder zal ik kort iets vertellen over WO=MEN en hoop ik te laten zien dat lidmaatschap van deze vereniging ook voor studenten zinvol kan zijn. Lees verder

Grijs gebied: identiteitsvorming onder Nederlandse meisjes met een islamitische vader

Culturele verdeeldheid, via creative commons

Door Christel de Bruijn    Je bent 16 jaar en al je vriendinnetjes willen op zaterdagavond de stad in om te dansen en te drinken. Na je eindexamen verhuist iedereen naar een studentenstad om daar op zichzelf te gaan wonen. Ze worden verliefd en gaan trouwen. Maar niet voor ieder meisje is dit van-zelfsprekend. Ook niet als je geboren en getogen bent in Nederland. Lees verder

Ervaringen of aanvaringen met het toerisme? Hmong vrouwen in Vietnam

Hmong women
Hmong vrouwen op Coc Ly markt, Vietnam. © Brian Snelson, via creative commons.

Door Freek Colombijn            Op maandag 5 oktober promoveerde Lê Thị Đan Dung op een onderzoek naar Hmong vrouwen in Vietnam. De Hmong vormen een etnische minderheid in het Vietnamese hoogland. De Vietnamese staat heeft hen erkend als een van de etnische groepen met een interessante cultuur waar toeristen naar toe mogen (en moeten). Aangespoord door de Vietnamese staat en particuliere reisorganisaties trekken inderdaad zowel Vietnamese als buitenlandse toeristen naar het hoogland. De vraag is in hoeverre de Hmong zelf beter worden van het toerisme.

Lê Thị Đan Dung probeert deze vraag voor de Hmong vrouwen te beantwoorden. Zij zitten op minstens twee manieren aan de verkeerde kant van de samenleving. De Hmong zijn een patriarchale samenleving, waarin vrouwen relatief weinig autonomie hebben. Bovendien wordt er op de Hmong en andere etnische minderheden in het hoogland neergekeken door de Kinh, de etnische meerderheid die vooral in het kustland woont en de meeste politieke macht heeft.

Lees verder

Confessions of a Production assistant

256640243_594c69834b_z
Jong geleerd…? © Christine Urias, via Flickr Creative Commons

Door Myrthe van der Vlis

Voor mijn bachelorscriptie deed ik onderzoek naar de rol van gender in de Nederlandse filmwereld en de totstandkoming van de ‘female gaze’, een perspectief in film vanuit een vrouwe-lijke belevingswereld. Mijn interesse voor dit onderwerp kwam voort uit een stage bij het IDFA, waar zij een speciaal programma hadden over de ‘female gaze’ en de macht van filmmakers. Tijdens dit programma gingen vrouwen in debat over de rol van gender in de media. Vrouwen bleken vaker documentaires te maken en zodra een film een groot productiebudget had werkten er minder vrouwen achter de schermen. Zodoende besloot ik onderzoek te doen naar de structurele kenmerken van de filmindustrie die deze genderongelijkheid in stand houden. Lees verder

Purikura: a ‘kawaii’ phenomenon in Tokyo

by Sophie Vilé

On the 26th of June, I handed in my Master’s thesis at the department Social and Cultural Anthropology. I have written my thesis about socalled kawaii girls in Japanese society. Kawaii girls are girls with a cute, loveable and childish fashion style and behaviour. The kawaii fashion style exists of fluffy, frilly, pink and pastel colours clothes and accessories, such as stuffed animals and multiple bows. Kawaii girls express their kawaii style to a full extent and in every detail of their appearance. Next to their appearances, kawaii girls behave in a certain way. They try to behave cute and innocent by, for example, posing with their hands to their cheeks and they speak with a high-pitched voice.

Lees verder

‘Unconventional gender identities’: a master research on the world wide web

Master-student Firaas Fouani is currently finishing his thesis. In the report below he sketches the process and the outcomes of his research on debates on internet-forums and blogs on issues revolving around “unconventional gender identities”. His work is an example of how “the field” for anthropological research today might as well be an internet-site as a specific remote community or an organization.

By Firaas Fouani

For the many years I have dwelled the internet I have witnessed the multitude of aspects the gender spectrum contains being discussed and debated, although rarely with calm, restraint and nuance. Especially when the indisputable truth a specific view has long been thought to possess is being called into question, particularly those opposing this challenge will come out and defend the accepted view with great fervour. As a strong proponent of a view on gender that is more open and accepting to nonconventional ideas I have long wondered why this is the case?

What is it that leads people to so fiercely defend the views on gender they have accepted as normal and true and at the same time attack with just as much vehemence those that do not conform to or go against them? Why is this done with such conviction? Those questions I sought to answer in my 2012 Bachelor’s research through the analysis of comments on two news items challenging the conventionally accepted ideas about gender and in particular the dominant ‘Western’ view of the binary gender system: one about a Canadian couple not revealing the sex of their youngest child to the outside world and raising the child not specifically as a boy or a girl, the other on a 2011 report by Human Rights Watch seeking to improve the rights of transgender people in the Netherlands.

babyshower_boyorgirl1

Source: waltzingmorethanmatilda.com

Both invoked much ire and resistance from online commenters reading about these issues. I set out to find out more. Who were these commenters? What did they say? Why did they say these things? By the end of this research I had a fairly expansive answer to the second question, but answers to the who? and why? questions still remained to be desired. Opportunity to fulfill this desire came a year later. The research accompanying my Master’s thesis was an excellent chance to continue and expand upon my Bachelor’s research.

So I ventured back onto the internet for a three month digital fieldwork period. The scale had been increased since the last research. Rather than comments on just two articles, I observed, participated in and analysed seven discussions on nonconventional views on gender, spread across five Dutch online discussion forums. This allowed for a larger amount of participants, and subsequently more data, as well as the ability to actually get in touch with these participants and gain more firsthand insight about them. Where the previous research had focused almost entirely on the commenters opposing the news items under discussion, this time I decided to look at the entire spectrum of reactions for a broader and more complete view on how nonconventional ideas or gender are received. The main research question, how people react to nonconventional ideas about gender and why, remained largely the same.

This was my first relatively large-scale research and it proved to be a more daunting and demanding task than I had anticipated. This became more evident the longer fieldwork continued. Keeping track of all the discussions across the varying online communities simultaneously, making certain they remained active and gathering, sorting and analysing all data they produced made research feel chaotic at times. The implications of it being an online research, furthermore, became evident in two aspects in particular. On the one hand there was the research aspect of the online: I was familiar with the internet, but this was the first time I had entered and actively participated in it in the role of researcher. On the other hand, the online aspect of the research demanded I took into account certain issues that distinguish it from offline fieldwork even before the research had begun. Attaining informed consent, transparency, participants’ privacy and their perception of privacy were especially sensitive as well as ambiguous issues. Both how and to which extent they were to be applied involved a great amount of consideration. Finally, in part continuing on these issues, not everyone was pleased with my activities on the forums, especially when publicly announcing my role as researcher and explaining my intentions during the conclusion of my fieldwork period. Condescension and mockery towards Master’s students, anthropology and social science in general were common. The covert conduction of my research was not appreciated and criticised as not properly handled. It even led to a ban from one of the forums. All these hurdles have certainly not been insurmountable, though, and through the gathered data I managed to come closer to answering the previously unanswered questions.

With the reactions in the Bachelor’s research in mind I had expected the number of people opposing nonconventional ideas to form the vast majority. However, there appeared to be very little consistency in views on gender. Even within specific groups on the individual forums most discussion participants had remarkably varying views on the different issues under discussion and in the less polarizing discussions there did appear to be at least some room for ‘dissenting’ views. Further emphasizing this was the mostly absent correlation between the identity categories I had identified among the forum users and specific views on gender. Even among the more conservative religious commenters, often strictly adhering to their beliefs, there was usually some nuance in the opinions people voiced. Finally, my expectations were further invalidated when issues that moved further away from the binary gender system did not necessarily generate more disapproval or hostility than those that remained ‘closer to home’. Unfortunately, while the what? and why? questions have been expanded upon, the idea of getting in touch with the participants did not unfold as planned and did not go further than forum posts an progress towards answering who? has thus been rather minimal.

Nevertheless, looking back at the research as a whole, I believe it has proven to be both an insightful and surprising experience. It allowed me to better learn the ropes of developing, conducting and work out research in an online research setting, as well as attain new and greater understanding of people’s perception of gender, if only within the scope of the five discussion forums under research. It will of course take more than my single research project to steer the perception of, the thinking about and the attitude towards gender’s many facets into being more open and accepting, but I do hope it will at the very least help push them further in that direction.

Sporten voor persoonlijke ontwikkeling?

Sporten voor persoonlijke ontwikkeling? –Antropologisch veldwerk naar de persoonlijke ontwikkeling van kinderen in Salcajá, Guatemala.

SpWfoto1RowanDSC05710Door Rowan Hordijk   Internationale leiders als Nelson Mandela en Kofi Annan bepleiten al jaren dat sport  kan dienen als een gereedschap voor het ontwikkelen van samenlevingen en individuen. Volgens de Nationale Commissie voor Internationale Samenwerking en Duurzame Ontwikkeling is sport zelfs ‘essentieel voor de ontwikkeling van kinderen’ genoemd (2005:1), maar is dit terecht?

Bepakt en wel en met deze leidende vraag in het achterhoofd, stapte ik dit jaar, begin februari, het vliegtuig uit in Guatemala City, om vervolgens af te reizen naar mijn veldwerklocatie in ruraal Salcajá, departement Quetzaltenango. Samen met mijn onderzoekspartner verbleven wij drie maanden in Guatemala. Wij combineerden het dagelijks sportles geven aan bijna 300 werkende- , wees- , en uit huis geplaatste kinderen, met het verrichten van antropologisch bacheloronderzoek. De kinderen van studie participeren binnen NGO MatiGol, die zich volledig toelegt op het geven van sportlessen aan achtergestelde jongens en meisjes van Salcajá.

Lees verder

Veld-‘werk’?

Our masterstudents are in the field! They are sending in interesting posts from all over the globe, both to the ‘Vamos bien’ blog and to StandplaatsWereld – where we copy the ones posted on ‘Vamos bien’. See the whole series at ‘Fieldwork 2013′. 

Mango ladies

Door Emmy Okkema     Veldwerk, oftewel werken in het veld. Dat is wat ik nu doe, alleen weet ik niet of dit woord de lading wel zo goed dekt. Vallen mijn bezigheden onder werken of ontspanning? Misschien gebruik ik teveel de Nederlandse perceptie van werken waarbij werken en ontspannen vaak niet hand in hand gaan. In Oeganda is dit zeker niet van toepassing: ondanks het feit dat mensen harde werkers zijn, vergeten ze niet te genieten van elke dag, leven ze in het moment en is morgen een zorg voor later. Al met al een prima combinatie, die maakt dat mijn bezigheden als ontspanning voelen en het thuisfront zich afvraagt (en ook ikzelf stiekem wel een beetje) of dit wel de bedoeling is van veldwerk. Ter geruststelling: er gebeurt hier genoeg, soms teveel om te beschrijven, en een dag is vaak te kort om alle plannen uit te voeren!

Lees verder

Seminar Feministische Antropologie: Fascinaties en frustraties

Afscheid van Marion den Uyl

Door Ina Keuper. Op vrijdag 14 september organiseerde de afdeling SCA het goedbezochte seminar Feministische Antropologie: Fascinaties en frustraties vanuit persoonlijk, maatschappelijk en academisch perspectief. Deze bijeenkomst werd georganiseerd omdat Marion den Uyl na 24 jaar universitair docentschap de afdeling gaat verlaten vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. Op verzoek van Marion waren drie feministische antropologen – elk van een verschillende generatie, en met een verschillende regionale expertise – uitgenodigd om te reflecteren op hun fascinaties en frustraties rond de feministische antropologie. Na hun presentaties en een korte discussie gaf Marion een afscheidscollege.

Lees verder