Wat is antropologie eigenlijk?

150831 wat is antropologie- presentatie thesis VU

De auteur tijdens een presentatie

Door Mariska van Zanten     Toen ik een paar jaar geleden informatie in handen kreeg over de studie Sociale en Culturele Antropologie (SCA) wist ik meteen: dat is het! Uitleggen kon ik het niet, maar het paste bij mij. Het voelde als een leuke jurk of schoenen die je aantrekt en meteen weet: die moet ik kopen, die staan mijn goed. Ik heb dan ook met veel plezier twee jaar aan de VU SCA gestudeerd. Tijdens de studie bespraken we regelmatig de vraag: “Wat is antropologie?”. Niemand had er een kort en/of eenduidig antwoord op. Inmiddels ben ik afgestudeerd antropoloog, mét een baan! Heb ik het antwoord nu gevonden?

Lees verder

Mijn hart brandt

Holocaust museum Ilya Boyandin copyright

Het Holocaust Monument in Berlijn. © Ilya Boyadin, via Flickr creative commons.

Saskia Jenelle is studente van de master Sociale en Culturele Antropologie aan de VU en is momenteel bezig met haar veldwerk. Dat vindt plaats in Amsterdam en richt zich op vluchtelingen zonder papieren. Ze richt zich op de vraag hoe vluchtelingen en de vrijwilligers die met hen werken ontmoetingen met ‘anderen’ ervaren, en hoe deze ontmoetingen hun blik op menselijke waardigheid beïnvloeden (zie ook haar vorige blog op Standplaats Wereld). Onlangs zette ze de volgende reflecties op papier, die maar al te goed aansluiten bij de constante berichtenstroom over vluchtelingen die de afgelopen zomer de Europese media in beslag nam.

Door Saskia Jenelle    We zijn op weg naar Berlijn en in mijn gedachten passeren de hoogtepunten van de stad de revue. Bij het Holocaust Museum stokt het. Ik noem het steeds verdriet, wetende dat ik nog niet de juiste benaming heb gevonden voor het indringende, hete gevoel dat mijn borstkas opeet, de nachtmerries, het gebrek aan concentratie en de reden dat dikke, trage tranen dagelijks langs mijn wangen glijden. Zachtjes wiegend in de autostoel zie ik mezelf tussen de grote betonblokken van het monument lopen, en in ene kan ik het duiden. De verstikkende, rauwe pijn van binnen is rouw.

Lees verder

Zomerstop

Zoals ieder jaar neemt de redactie van standplaatswereld een paar weken vakantie. Ook het afgelopen academisch jaar werd het wereldnieuws op standplaatswereld belicht vanuit een antropologisch perspectief.  Zo konden we lezen in een blog van Dimitris Dalakoglou waarom veel Grieken nee zeggen tegen de euro en beschreef Marina de Regt hoe de ‘gewone’ Jemeniet zich met moeite staande houdt in het huidige conflict.  Standplaatswereld heeft ook juist oog voor zaken die het wereldnieuws niet halen. Zo deelde Inge Melchior haar observaties van haar nieuwe leven als moeder,  liet Ton Salman weten waarom het heilzaam is om af en toe ‘achteruit en uit de klem te denken’ , en knikten we instemmend mee met Freek Colombijn die blogte hoe lang het tegenwoordig duurt op de VU om een simpele factuur te versturen. Het was ook een bijzonder jaar waarin we onze 500ste blog publiceerden. Ook komend jaar kijkt de redactie uit naar verdiepende, scherpe, grappige, verbazingwekkende en mooie bijdragen. Op naar de 1000.

Een fijne zomer en tot in september!

Standplaatswereld will be back in september after a short summer break. We are looking forward to your new, sharp, compelling and anthropological observations in the coming academic year.

Purikura: a ‘kawaii’ phenomenon in Tokyo

by Sophie Vilé

On the 26th of June, I handed in my Master’s thesis at the department Social and Cultural Anthropology. I have written my thesis about socalled kawaii girls in Japanese society. Kawaii girls are girls with a cute, loveable and childish fashion style and behaviour. The kawaii fashion style exists of fluffy, frilly, pink and pastel colours clothes and accessories, such as stuffed animals and multiple bows. Kawaii girls express their kawaii style to a full extent and in every detail of their appearance. Next to their appearances, kawaii girls behave in a certain way. They try to behave cute and innocent by, for example, posing with their hands to their cheeks and they speak with a high-pitched voice.

Lees verder

“No faggot, just nuts”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

by Pál Nyíri

Around ten years ago I took some Chinese friends to the former royal castle in Gödöllö, near Budapest. We came upon a photo studio where you could dress up in costume from Queen Sisi’s era. My friends’ daughter, then around ten, donned the garb of a noble young lady; I dressed up as her governess. The photo was a hit, and recently it got into the hands of my three-year-old son. He wanted one too. The castle’s website informed us that the studio was still there. Off we went with my wife and my son. Lees verder

Grote demonstratie voor het Griekse parlementsgebouw

image1

Van onze correspondent uit Athene

Op de avond van de dag dat Griekenland met de overige EU landen een akkoord sloot over nieuwe leningen in ruil voor vergaande economische hervormingen heeft er voor het Griekse parlementsgebouw een grote demonstratie plaats. Duizenden mensen, merendeels tussen 20 en 40 jaar, protesteren tegen het akkoord. Dan liever uit de eurozone en uit de Europese Unie! Ze zien geen toekomst meer voor zichzelf in dit Griekenland dat zo hard moet bezuinigen om zijn schulden at betalen. Lees verder

Een zaak van leven of dood

IMG_0639Door Marina de Regt. Afgelopen vrijdag is er een bestand afgekondigd in de al ruim drie maanden durende oorlog tussen Saoedi-Arabië en de Houthis in Jemen. Dit bestand is uitermate hard nodig want de situatie in Jemen is ronduit verschrikkelijk. Volgens de meest recente gegevens van de humanitaire coördinator van de VN hebben momenteel 21 miljoen Jemenieten behoefte aan humanitaire hulp (op een totale bevolking van 25 miljoen), en zijn meer dan één miljoen mensen ontheemd. Er zijn al meer dan 3000 doden gevallen en 15.000 gewonden, waaronder heel veel burgers. Het dagelijkse leven in Jemen is sinds de bombardementen tot stilstand gekomen. Er is slechts een aantal uren per dag elektriciteit, er is nauwelijks water meer beschikbaar en benzine en diesel zijn al maandenlang schaars. Het gevolg is dat er nauwelijks auto’s meer rijden, mensen niet meer naar hun werk kunnen, generatoren niet meer werken, en het openbare leven vrijwel compleet tot stilstand is gekomen. Bovendien is Jemen voor 90 procent afhankelijk van import, en wordt er sinds eind maart niets meer ingevoerd omdat havens en vliegvelden zijn gesloten. Medicijnen en voedsel raken langzaam op, met alle gevolgen van dien.

Ik heb jaren in Jemen gewoond en gewerkt, en heb er talloze vrienden en vriendinnen. In de afgelopen maanden heb ik met een aantal van hen contact onderhouden, maar de uitzichtloosheid die uit deze gesprekken blijkt maakt het voor mij steeds moeilijker hen op te bellen. Iedereen zit thuis, niemand gaat meer naar zijn of haar werk, ze ontvangen geen salaris meer en leven van hun spaargeld. Er is geen transport meer, geen elektriciteit om naar de televisie te kijken of de airconditioning te gebruiken (wat vooral rampzalig is in de kustgebieden waar de temperatuur in de zomer heel erg hoog is). Kinderen gaan niet meer naar school of de universiteit. Iedereen zit doelloos thuis te wachten tot de situatie verbetert. In de telefoongesprekken weet ik vaak niet wat ik moet zeggen, maar ik weet dat het belangrijk is dat ik mijn betrokkenheid blijf tonen. Lees verder