Sam Heeremans deelt een introspectieve ervaring van ontmoeting met Marlies, een doula met diepe wortels in haar stad. Na een inspirerende tocht langs de vestingwallen, ontdekt Sam de kracht van verhalen en de steun van een gemeenschap. Deze ontdekking helpt hem herinneren aan de essentie van authenticiteit, en leidt tot een doorbraak in zijn schrijversblok.
1 CommentTag: veldwerk
door Irene Stengs
Als antropologisch onderzoeker van ‘cultuur in Nederland’ doe ik in feite al mijn onderzoek ‘om de hoek’, en dit is helemaal het geval bij onderzoek in Amsterdam, mijn woonplaats. Zo ondernam ik laatst na jaren weer eens een bescheiden veldwerkexpeditie naar de Huishoudbeurs, een fenomeen dat aansluit bij mijn bredere interesse in braderieën. Iedereen weet natuurlijk wat een braderie is, maar er zijn denk ik maar weinigen die zich realiseren hoezeer Nederland een land van braderieën is. In provincies als Drenthe, Gelderland, Zeeland en Overijssel – daar waar veel Nederlanders op vakantie gaan – worden elk jaar in de zomermaanden honderden braderieën georganiseerd. Los daarvan zijn er nog vele andere events met een ‘jaarmarkt’ of een zomermarkt, wat in feite andere woorden voor braderie zijn.
3 Comments
Door Lysanne Vrooman Op een maandagochtend in februari word ik wakker. Met de slaap nog in mijn ogen pak ik mijn telefoon om te kijken hoe laat het is. Ondanks dat het net acht uur is, zie ik veel notificaties van Facebook op mijn schermpje staan. De notificaties komen uit de Facebook-groep van de vrijwilligersassociatie (Baobab Experience) waarbij ik nu al zo’n zes weken meeloop en onderzoek doe in Rome. Ik lees de berichten en begrijp dat de politie is langs geweest bij het ‘kamp’ dat is opgezet voor de migranten om in te overnachten. De politie heeft de tenten leeggemaakt, opgeruimd en enkele migranten meegenomen naar het hoofdbureau voor een controle. Er wordt gevraagd of eenieder die beschikbaar is zo snel mogelijk kan komen.
Leave a Comment

Door Freek Colombijn Normaal zoek ik voor veldwerk in Indonesië een verblijfplaats in een kampong, maar deze keer, in maart 2017, kreeg ik het aanbod een week in een appartement in een gated community te wonen. Pakuwon city is een van de vele gated communities van Surabaya. Een gated community is een wijk voor de middenklasse of elite die zich afschermt van wat in hun ogen het gewone volk is. Zij vinden het gewone volk vaak wat beangstigend: luidruchtig, vies, aanstootgevend, onvoorspelbaar, enzovoort. Er zijn een aantal manieren om zich tegen die beangstigende gewone wereld te beschermen en de belangrijkste is natuurlijk de hoge prijs van de woningen in een gated community. Ook buiten de deur eten, wat in Indonesië heel gewoon is, is in Pakuwon City voor de gewone bevolking onoverkomelijk duur. De vele karretjes met ter plekke bereide maaltijden, die in kampongs een enorm aanbod aan goedkoop en lekker eten geven, worden in Pakuwon City geweerd. Iemand met een minimuminkomen komt meteen in de financiële problemen in een gated community.
Leave a Comment
Door Freek Colombijn Aristoteles roemde de stad al vanwege haar sociale diversiteit en Hannah Arendt, Jane Jacobs, Richard Sennett en Setha Low zijn slechts een aantal beroemde sociale wetenschappers die met enthousiasme schreven hoe de stad een ontmoetingsplek voor vreemdelingen is. Een mooie plek om te kijken in hoeverre de stad werkelijk een ontmoetingsplaats vormt, is de Dappermarkt. Een deel van het materiaal dat ik hier presenteer is verzameld door een groep scholieren die in november 2016 een onderzoek deed op de Dappermarkt in hun eerste kennismaking met antropologisch veldwerk en een deel heb ik zelf in januari verzameld.

By Erika Cortes Anthropology is a way of life. It, if I may, is life. It can present us life at its most complex state. And, more often than not, the topics we choose to work on as anthropologists usually stick with us beyond purely academic pursuits.
Leave a CommentDoor Freek Colombijn Ik ben op veldwerk in Indonesië en op het moment dat ik dit schrijf praten veel mensen nog na over de totale zonsverduis-tering die vanochtend, 9 maart, plaatsvond. Ik herinner me al te goed de eclips die ik samen met mijn vader en jongste broer in 1999 in Noord Frankrijk zag. Misschien is ‘meemaakte’ een beter woord dan ‘zag’. Het fenomeen is magnifiek door het bijzondere licht, de flonkerende corona en het tot rust komen van de natuur. Als ik van tevoren van de eclips had geweten had ik mijn speciale brilletje uit 1999, dat ik nog steeds bewaar, zo mee kunnen nemen. Dan was ik ook doorgereisd naar het gebied met een totale verduistering, want waar ik nu zit, in Surabaya, is de zon ‘slechts’ voor 80% verduisterd.
1 Comment
Door Menno van den Bos
Begin dit jaar werd Khadija Arib voorzitter van de Tweede Kamer. De reacties op internet liepen uiteen. Pakweg de helft was positief, met als strekking: in-spirerend dat een vrouw als zij (Marokkaans, moslim) het tot deze prestigieuze positie heeft geschopt.
Daartegenover stond een even grote lading onderbuikgeluiden. De aanstelling van Arib zou symbool staan voor politiek-correctheid en de lange arm van Marokko. Sommigen bleken in haar zelfs een pion van de naderende islamisering van Nederland te zien.
1 Comment


