De revolutie van “tuintje in mijn hart”

Door Markus Balkenhol Damaru is een popster, maar in Suriname is hij meer: hij is een nationale held. Na enkele maanden in Nederland is Damaru teruggekeerd naar Suriname. Een paar weken geleden kreeg hij een warm onthaal door enthousiaste fans bij de Anthony Nesty sporthal in Paramaribo. Damaru en zijn grote hit met de Volendammer Jan Smit, Mi Rowsu (‘Tuintje in mijn hart’), werden uitbundig gevierd. Het liedje is razend populair. Het staat al weken bovenaan in de Nederlandse charts. Ook in Suriname hoef je maar de radio aan te zetten of de jongens suizen in je oor. Op zich is dat nog …

Lees meer

Een antropologiestudente in Brazilië

Door Silvia van der Wal ‘Onbeschaamde verleiding en het verborgene’ Een betoverend land vol van samba, de mooiste mulatas en de gewilligheid van allen. Het is niet gelogen en het komt zeker dichter in de buurt van de werkelijkheid dan ons imago van mensen op klompen in een drugsparadijs. Mijn levensritme hier wordt bepaald door dat van de Braziliaanse muziek, door de gewoonte om rond wat wij koffietijd noemen aan het bier te beginnen, door het constante spel van verleiding, en door het vuil dat zich aan mij vastkleeft en dat me verbindt met de stad en met het strand …

Lees meer

Anthropological art: Abre La Puerta

An announcement from “Anthropologists in Art” Blaton & Rypson (from WM Gallery): This Sunday, October 4th,  we present “Abre La Puerta” (“Open The Door”), an Art-Walkthrough of artist Jimmy Rage’s impressive creative output. The Art-Walkthrough is unique in form and a one?off event. As one of the artists portrayed in Sacha de Boer’s highly acclaimed exhibition “Retour New York/Amsterdam”, it is Jimmy Rage who will now be in the spotlight. The Art-Walkthrough will take place at Huize Frankendael — Amsterdam’s last ‘buitenhuis’, which provided sanctuary and creative inspiration for such artists as Cees Nooteboom, Harry Mulisch and Herman Koch, among …

Lees meer

‘EO-jongeren’: gelovig èn hip

  Door Daan Beekers Het is ‘cool’ om christen te zijn, zo leerden we afgelopen donderdag tijdens de promotie van Johan Roeland op zijn onderzoek naar evangelicale jongeren. Deze jongeren beleven hun geloof niet alleen in de kerk, maar ook tijdens concerten, festivals en in vriendenclubs. Op de EO-jongerendag komen ieder jaar tienduizenden jonge christenen samen rondom bands en een spectaculaire show van licht, beeld en geluid. En soms wordt zelfs de kerk een soort modern poppodium. Dus religie kan, óók in de moderne samenleving, veel meer zijn dan een privé-aangelegenheid.

Lees meer

Beats & jonge moslims: keepin’ it Halal

    9 januari 2009: honderden jongeren staan in spanning te wachten op de Deense band Outlandish. Het publiek bestaat grotendeels uit meiden met hoofddoek en het concert wordt gefilmd door de Nederlandse Moslim Omroep. De beats passen bij hiphop muziek; maar hier zijn geen bling bling, scheldwoorden, bloot of geld adoratie te ontdekken. De culturele invloeden uit Marokko, Honduras en Pakistan zijn te horen en Isam, Lenny en Waqas worden geïntroduceerd als de band die zingt over wat jongeren meemaken in hun leven. 

Lees meer

Zingen met je hele land

Op een mooie zomermiddag zit ik samen met een vriendin in de tuin. Zij heeft allerlei lekkere hapjes bereid, want – net zoals in veel andere landen – is dat in Estland een teken van gastvrijheid. Nadat alle lekkernijen een plaatsje op de tuintafel gevonden hebben, komt Aino naar buiten met haar laptop. “We gaan liedjes zingen,” zegt ze. “Gezellig,” zeg ik, niet wetend dat zingen voor haar niet ‘gewoon gezellig’ is, maar van groot politiek en historisch belang. Vanaf haar laptop draait ze liedjes met titels als “Mijn vaderland is mijn liefde” en “Een Est ben ik en een …

Lees meer

Antropoloog en hiphopfan werkt voor BNN

Met haar zwarte Wonder Woman-t-shirt krijgt ze zomaar een gratis biertje van het meisje achter de bar. Omdat het barmeisje zelf een slip van de heldin aan heeft en omdat Aisha Bosnie voor haar Wonder Woman is. Gaandeweg het gesprek met deze afgestudeerde van Culturele Antropologie blijkt ze inderdaad wel iets van de stripheldin te hebben: ze is strijdvaardig, strategisch en gepassioneerd. Aisha Bosnie (30 jaar)  rondde haar studie aan de VU af in 2007  en werkt nu als itemregisseur bij BNN. “De berichtgeving over allochtone jongeren is vaak kort door de bocht,” vindt Aisha. “Het zijn díe Marokkanen en …

Lees meer

Obama in Ghana

Stem deze dagen af op een van de vele radiostations in Accra, Ghana, en het aanstekelijke refrein van de Ghanese reggaezanger Blakk Rasta komt geheid voorbij: Mama! Mama! Com mek wi talk oo Com mek wi talk about Barack Obama Papa! Papa! Com mek wi talk oo Com mek wi talk about Barack Obama Barack Barack, Barack Obama Barack Barack, Barack Obama En gepraat wordt er over Barack Obama. In de aanloop naar de ‘first visit to Black Africa by the first Black president of the Unites States’ is de Obamakoorts in alle hevigheid uitgebroken. In woord, beeld, en geluid.

Lees meer

Antropoloog wordt kunstenaar

Een interne dialoog met Iti Westra, afgestudeerd in de Culturele Antropologie aan de VU (2001), dit jaar aan de Rietveld akademie. Hoe wordt een antropoloog kunstenaar? Kunst en antropologie verschillen helemaal niet zoveel van elkaar. Beide kijken met een nieuwsgierige blik naar de werkelijkheid, analyseren en onderzoeken die. Mijn beeldend werk nu zou niet hetzelfde zijn zonder antropologische blik, en aandacht voor het conceptuele: waarom zit de wereld in elkaar zoals die in elkaar zit? Waarom vindt iedereen dat normaal? Als je er een beetje aan frunnikt, werkt het dan nog? Zoals die tegelwand bijvoorbeeld? Je hebt een tegelwand gemaakt van zachte, …

Lees meer

Van antropoloog tot activist: of hoe gestolen beelden huiswaarts keerden

Toen antropologe Monica Udvardy in 1999 een conferentie bezocht, maakte schrik en opwinding zich van haar meester toen tijdens een lezing een houten beeld voorbij kwam dat jaren eerder was gestolen van een van haar informanten. Gealarmeerd veerde zij op uit haar stoel en onderbrak antropologe Linda Giles die dia’s liet zien van Afrikaanse voorwerpen met een luid: “Wacht, wacht, ga terug naar de vorige dia”! Het beeld op de dia was afkomstig uit een dorpje vlak bij de Keniaanse kust. De bevolkingsgroepen die daar wonen, maken abstracte houten beelden van overleden leden van een geheim mannelijk genootschap, de Gohu. …

Lees meer